ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι μύδροι

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Αντ. Στρούλιας, Κηφισιά, τηλ. 8081.337, γράφει:

«Την ώρα που το Πανελλήνιο παρακολουθεί, με κομμένη την ανάσα, τις άοκνες
προσπάθειες του ΥΠΕΞ (ΝΑΙ του Γιωργάκη, φίλε Θόδωρε) να τα βρει με τους
γείτονές μας, μπας κι ηρεμήσει αυτός ο τόπος και πάψει να αδικοξοδεύεται στα
σιδερικά ­ που κι αυτό μόνο να πετύχει ο Γιωργάκης δεν θα ‘ναι λίγο ­ να ‘σου
πετιέται κάθε τόσο ο Θόδωρος, άξιος κατά τα άλλα πολιτικός, με τη γνώριμη ανά
τας Ευρώπας αψάδα του, να εξαπολύει μύδρους εναντίον του, ανησυχώντας και
προεξοφλώντας την αποτυχία του διαλόγου. Νωρίτερα είχαμε και τον Μπάρμπα
Γιάννη (τον ψαρά) ν’ ανησυχεί κι αυτός με όσα έκανε, τότε, ο Θόδωρος, και πάει
λέγοντας…

Θέλω να πω δηλαδή ότι αυτό το, εν πολλοίς, φαιδρό φαινόμενο των υπουργών που
μόλις αφήσουν την πολυθρόνα και κρυώσει ο πισινός τους, τους πιάνει
“κωλοσφίξη”, κι αρχίζουν να “ανησυχούν”, μας κάνει ν’ αηδιάζουμε. Ευτυχώς
υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπως για παράδειγμα ο Αλέκος, αλλ’ αυτός είναι
Ηπειρώτης κι “η καλημέρα τ’ αχώρια” που λένε και στο χωριό μου.

Φίλε Λευτέρη, δεν θα μακρηγορήσω. Κατάλαβες πού το πάω. Αλλά θέλω να ξέρουν οι
κατά καιρούς “ανησυχούντες”, πρώην υπουργοί και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που μας
τη “σπάνε” κυριολεκτικά με την κριτική και τις “ανησυχίες” τους, ότι όλοι
εμείς οι δημοκρατικοί πολίτες παρακολουθούμε από κοντά τα καμώματά τους, δεν
μας συγκινούν όσο αυτοί νομίζουν οι “στενοχώριες” τους και θα τους
περιποιηθούμε δεόντως στην κάλπη.

Γιατί αλίμονο αν κάτι τέτοιοι μικρόψυχοι που βάζουν την καρέκλα πάνω από το
καλό του τόπου ­ γιατί εμείς έτσι το βλέπουμε ­ σταθούν εμπόδιο στο μεγάλο και
ανεπανάληπτο έργο που πάει να ολοκληρώσει με επιτυχία και με στόχο την ΟΝΕ, το
μοναδικό στα ελληνικά χρονικά σημερινό κυβερνητικό επιτελείο, υπό την σοβαρή,
υπεύθυνη και αποτελεσματική ηγεσία του Κώστα Σημίτη, που τον τιμά με την
εμπιστοσύνη του ο ελληνικός λαός στη μεγάλη πλειοψηφία. Και του χρωστάει
τουλάχιστον μιαν ακόμα 4ετία. Και που δεν πιστεύω να επαναλάβει το λάθος του
1920, με τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Υ.Γ. Και κάτι ακόμη, που δεν πρέπει να ξεχνάμε οι καλόπιστοι, τουλάχιστον,
Έλληνες: χάρη στη ραγδαία πρόοδο της χώρας μας σε όλους τους τομείς, τα
τελευταία χρόνια (ας είν’ καλά ο Σημίτης, που για μένα έρχεται τέταρτος στη
σειρά μετά τον Καποδίστρια, τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο και του ‘λαχε η τιμή
να ενσωματώσει την Ελλάδα στην Ευρώπη, συνεπικουρούμενος από ένα θαυμάσιο
επιτελείο) στεκόμαστε σήμερα γεμάτοι υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια μπροστά στους
Ευρωπαίους “φίλους” μας, που μέχρι το 1993 μας είχαν του κλώτσου και του
μπάτσου και δεν έχαναν ευκαιρία να μας λούσουν με τα πιο περιφρονητικά λόγια».