ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Το μήνυμα

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Κίμων Χλαπανίδης, Λυκούργου 10, Αθήνα, γράφει:

«Είχα πάει στους Αγίους Τόπους τον Αύγουστο του 1966. Ένεκα όμως τού
διαχωρισμού μεταξύ Ισραήλ και Ιορδανίας και του επείγοντος δεν κατάφερα να
περάσω εις την γενέθλια του Θεανθρώπου Βηθλεέμ!

Ετοιμάστηκα φέτος νοερά, με την ευκαιρία των 2.000 ετών από της γεννήσεως του
Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, “να ακολουθήσωμεν αυτώ ένθα οδεύει ο αστήρ”, με την
ευκαιρία της συνάξεως, το προσκύνημα και τη Δοξολογία του αρχηγού της
Ορθοδοξίας, των Πατριαρχών και των αρχηγών των ορθοδόξων Εκκλησιών. Ωστόσο
εκείνο που θέλω να εξάρω είναι ότι το πολυσέλιδον κείμενο που προωρίζετο να
δοθεί ως μήνυμα, ανέλαβε ένας, ο Αναστάσιος Αλβανίας, και κατάφερε να το
συνοψίσει σε μία σελίδα.

Κατά συνέπειαν μπορούμε να ελπίζουμε ότι όχι μόνο κανένα μήνυμα αλλά και
κανένα κήρυγμα μέσα στους ιερούς ναούς προς ένα κατάκοπο από την ορθοστασία ή
μη εκκλησίασμα, αλλά και πολιτικό διάγγελμα ­ ή προσφώνηση ή αντιφώνηση σε
αρχηγό ξένου κράτους ­ δεν θα ξεπερνά τη μία σελίδα;».

Ο Δ. Δημητριάδης, Ανατολής 8, Αγία Παρασκευή, γράφει: «Διάβασα στα “ΝΕΑ”
(6/12/99) ότι οι συντάξεις του Ελληνικού Δημοσίου, σε σύγκριση με τις
συντάξεις Δημοσίου των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, είναι υψηλότερες. Και αυτό,
γιατί ανέρχονται στο 80% των αποδοχών των εν ενεργεία υπαλλήλων (Ευρώπη
60-65%). Πρόκειται για λάθος: οι συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα
υπολογίζονται στο 80% των βασικών μισθών συν το χρονοεπίδομα, και μένουν έξω
όλα τα επιδόματα, που αφειδώς χορήγησαν οι κυβερνήσεις μας κατά καιρούς.

Αυτό θα πει ότι οι συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων μόλις και μετά βίας
φτάνουν το 60% των αποδοχών των εν ενεργεία υπαλλήλων».

Ο Κ. Οικονομόπουλος, Δοξαπατρή 32, Αθήνα, γράφει: «Παρακολούθησα μια εκπομπή
στο Μέγκα για το ανέβασμα στο Εθνικό – Κοτοπούλη του μιούζικαλ “Όνειρο
καλοκαιρινής νύχτας”.

Κράτησε 30 λεπτά. Εμφανίσθηκαν και ανεγράφησαν όλοι οι παράγοντες, πλην του
σκηνογράφου και του ενδυματολόγου. Γιατί αυτή η παράλειψη;

Αυτά, άσχετα με τη γνώμη μου για το αν ταλαιπωρείται ή όχι ο Σαίξπηρ».