ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Θεοδωράκης

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Γ.Σ. Γκότσης, Αγ. Κωνσταντίνου 5, Πειραιάς,
γράφει: «Απευθύνω τα θερμά συγχαρητήριά μου στον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη, ο
οποίος όχι μόνο εδόξασε την πατρίδα μας στα πέρατα της οικουμένης, αλλά και σε
κάθε δύσκολη στιγμή λαμβάνει την πιο σωστή θέση, όπως για παράδειγμα με το
πρόσφατο άρθρο του στα “ΝΕΑ” με τίτλο “Όχι βέτο στην Τουρκία”.

Και στο εγγύτερο παρελθόν, δικαιώθηκε με τη στάση του στην υπόθεση Οτζαλάν,
την οποία διάφοροι ανεύθυνοι, ανεγκέφαλοι δημαγωγοί, υποκριτές και ιδιοτελείς
εδημιούργησαν, για να βλάψουν την πατρίδα. Η θέση του Θεοδωράκη είναι σύμφωνη
με τη θέση της μεγάλης υγιούς πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, θέση την οποία
πρέπει να λάβει υπόψη η κυβέρνηση και περισσότερο ο κ. Πρωθυπουργός, τον
οποίον ο ελληνικός λαός θεωρεί έντιμο, συνετό, σωστό και σώφρονα, και
αισθάνεται ασφάλεια, σε αντίθεση με τους διάφορους αρχηγίσκους των μικρών
κομμάτων και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι οποίοι κινούμενοι,
οι μεν από ιδιοτελή κίνητρα (άγρα ψήφων), ο δε από τον αχαλίνωτο πόθο για την
εξουσία, αντιδρούν αν και γνωρίζουν, ή πρέπει να γνωρίζουν, ότι η αποδοχή της
Τουρκίας ως υποψήφιας χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει τόσο βραχυπρόθεσμη
όσο και μακροπρόθεσμη ωφέλεια για την πατρίδα, όπως άλλωστε γράφουν οι έχοντες
συνείδηση των υποχρεώσεών τους προς αυτήν κ.κ. Μάνος, Ανδριανόπουλος και
πολλοί άλλοι σωστοί και συνετοί πολιτικοί και άνθρωποι».

Ο Κ. Παπανδρέου, Φαρές Πατρών, γράφει: «Από τότε που “έφυγε” ο Ανδρέας
Παπανδρέου, έπαψα να ασχολούμαι με τα πολιτικά. Δεν ανήκω πλέον σε κανένα
κόμμα. Και όταν πρέπει να ψηφίσω, ρίχνω στην κάλπη άκυρο. Έχω, όμως, την
διακαή επιθυμία, χωρίς να αισθάνομαι ασυνεπής προς τη θέση μου, να αναφερθώ σε
ένα αξιόλογο πρόσωπο με πανελλήνιο κύρος. Τον Δημήτρη Αβραμόπουλο.

Κατά τη γνώμη μου, ο Αβραμόπουλος είναι ο καταλληλότερος για τη λύση των
προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο ελληνισμός. Και δεν μιλάω με γνώμονα μόνο το
έργο του στην Αθήνα. Ο Αβραμόπουλος είναι και έμπειρος διπλωμάτης. Αλήθεια,
ποιος σημερινός αρχηγός κόμματος ή δελφίνος έχει τη διπλωματική πείρα και
ευστροφία του δημάρχου;

Τι ειρωνεία, αλλά και τι ατυχία, να εναλλάσσονται στην εξουσία πρόσωπα άσχετα,
με αλαζονική διάθεση. Δυστυχώς, στον τόπο μας, οι έσχατοι συχνά γίνονται
πρώτοι. Κάποτε, όμως, θα αφυπνισθεί η συνείδηση των Ελλήνων πολιτών. Που στην
μεγάλη τους πλειοψηφία θα εναποθέσουν τις ελπίδες τους στον Αβραμόπουλο. Τον
μόνο άξιο να ανταποκριθεί σ’ αυτές».