ΜΑΤΙΕΣ Η φιέστα

Την Πέμπτη το βράδυ έβρεχε. Πολύ. Παρασκευή πρωί, ο ουρανός ήταν
συννεφιασμένος. Κι όλο «φόρτωνε». Στις 12, έπιασε κι ένας παγωμένος αέρας.
«Λες;», είπα. «Λες να επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις της ΕΜΥ για κακοκαιρία και
να χαλάσει η φιέστα στην Ακρόπολη;».

Ευτυχώς, η κατάσταση βελτιώθηκε αισθητά το απογευματάκι. Κι εκεί κατά τις 6,
όταν συναντηθήκαμε με τον Μίκη, στο σπίτι του, για τα «χρόνια πολλά», όλα
έδειχναν ότι τη νύχτα δεν θα είχαμε δυσάρεστα απρόοπτα. Όπως κι έγινε. Κάθε
φορά, που, για κάποιο λόγο, γιορτάζουμε, θυμάμαι τις κουβέντες του Ανδρέα
Παπανδρέου: «Αύριο ξημερώνει Καθαρή Δευτέρα. Να εύχεσαι να είναι ωραία μέρα.
Να ‘ χει λιακάδα. Να μην ταλαιπωρηθεί ο κόσμος. Να ταξιδέψει με άνεση. Να
πετάξει χαρταετούς. Να ευχαριστηθεί, με δυο λέξεις. Όταν ο λαός βρίσκει
διεξόδους και περνάει όμορφα, όλα πηγαίνουν καλά. Όχι μόνο για την κυβέρνηση,
αλλά και για τον τόπο…».

Δεν έβλεπα με ροζ γυαλιά τη φιέστα. Και το έγραψα σ’ αυτή τη στήλη. Το ένα
δισεκατομμύριο που ξοδεύτηκε ­ για 1,5 δισ. μιλάνε μερικοί… ­ ήταν γροθιά
στο στομάχι μου. Βέβαια, ορισμένοι υποστήριζαν ότι «θα ξοδέψουμε όσα
ξοδέψουμε, αλλά το κέρδος θα είναι πολύ μεγαλύτερο, με την προβολή που θα έχει
η χώρα μας, από την τηλεοπτική μετάδοση της γιορτής, στην Ευρώπη και στην
Αμερική. Και, στο κάτω κάτω, ακόμη και η Αλβανία, που λέει ο λόγος, θα βάλει
το χέρι στην τσέπη, για ένα αξιοπρεπές πανηγύρι. Να μην το βάλουμε εμείς, που
η οικονομική μας κατάσταση είναι πολύ καλύτερη;».

Δεν λέω. Να πληρώσουμε. Αλλά όχι και ένα ή ενάμισι δισεκατομμύριο, τη στιγμή
που, όπως διαβάζω, το ­ σπουδαίο ­ Λαογραφικό Μουσείο της Λάρισας υπάρχει
κίνδυνος να κατεβάσει τα ρολά ελλείψει χρημάτων ή, για να σπρώξω το μαχαίρι
ακόμη πιο βαθιά, δεκάδες οικογένειες σεισμοπαθών εξακολουθούν να κοιμούνται σε
σκηνές!… Και με την ευκαιρία: ποιος έξυπνος απέκλεισε από το πρόγραμμα την
Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής, που διευθύνει ο Σταύρος Ξαρχάκος
(τραγουδούν Β. Μοσχολιού, Μ. Μητσιάς, Στ. Διονυσίου κ.ά.); Η χρησιμοποίηση της
ορχήστρας αυτής, που όλα τα έξοδά της τα πληρώνει το κράτος, θα μείωνε κατά
τι, έστω, το κόστος των εκδηλώσεων…

Εν πάση περιπτώσει… Κατά τις 10 το βράδυ, ανέβηκα, με τη γυναίκα μου και την
κόρη μου, στην ταράτσα του σπιτιού μας, λίγο πιο κάτω απ’ τον «Διόνυσο».
Φάγαμε, τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας, κόψαμε τη βασιλόπιτα και παρακολουθήσαμε
τον χορό των φωτισμών και των πυροτεχνημάτων. Ήταν εντυπωσιακό το θέαμα. Πιο
σωστά: ήταν καταπληκτικό! Μπράβο στον Γερμανό φωτιστή-σκηνοθέτη για τη δουλειά
του! Πολλοί, όμως, μου είπαν ότι αυτό που είδαμε εμείς, ζωντανά, δεν είχε
καμιά σχέση με αυτό που έδειξε η τηλεόραση. Στην τηλεόραση, δηλαδή, η εικόνα
δεν ήταν καλή. Τι να πω;

Χρόνια πολλά, έτσι κι αλλιώς.