Αύξηση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα τα τελευταία 9 χρόνια

Στη ζώνη των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη χαμηλότερη παραβατικότητα

βρίσκεται η Ελλάδα. Πάντως το διάστημα 1990-’98 η Ελλάδα παρουσίασε τη δεύτερη

μεγαλύτερη άνοδο με ποσοστό 13,7%.

Όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία των 15 αστυνομικών αρχών των χωρών της

Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα «σκήπτρα» της εγκληματικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

κατέχει η Σουηδία με 13.520 αδικήματα ανά 100.000 κατοίκους, ενώ στον αντίποδα

η Πορτογαλία με μόλις 653 αδικήματα αναδεικνύεται η πλέον… φιλήσυχη χώρα.

Στην Ελλάδα, τα 3.759 αδικήματα που καταγράφηκαν το 1998, ανά 100.000

κατοίκους, την κατατάσσουν στην τέταρτη καλύτερη θέση.

Η θετική διαπίστωση, σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, αποκτά μεγαλύτερες

διαστάσεις αν ληφθούν υπόψη οι ραγδαίες μεταβολές που επήλθαν τα τελευταία

χρόνια στον ιστό της ελληνικής κοινωνίας, με την αθρόα είσοδο εκατοντάδων

χιλιάδων αλλοδαπών.

Αν και η Ελλάδα από παραδοσιακή χώρα εξαγωγής εργατικού δυναμικού, τη δεκαετία

του ’90 εξελίχθηκε σε τόπο εισαγωγής οικονομικών μεταναστών, οι κραδασμοί που

επέφεραν τα κύματα των μυριάδων αναξιοπαθούντων δεν στάθηκαν ικανά να την…

ταρακουνήσουν. Το διάστημα 1990-’98 η καταγεγραμμένη παραβατικότητα αυξήθηκε

από 3.306 σε 3.759 αδικήματα ανά 100.000 κατοίκους, δηλαδή σημείωσε άνοδο 13,7%.

Χαμηλά

«Η γενική εικόνα της εγκληματικότητας στην Ελλάδα, όπως δείχνουν τα πράγματα,

παραμένει σταθερή με αυξητική τάση. Παρά τη συμμετοχή των αλλοδαπών και δη των

Αλβανών στο έγκλημα, η Ελλάδα παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα

παραβατικότητας», σημειώνει η επίκουρος καθηγήτρια Εγκληματολογίας του

Παντείου Πανεπιστημίου κ. Βάσω Αρτινοπούλου. «Η εκτίμησή μου είναι ότι η

διαφοροποίηση στα εγκλήματα που διαπράττουν οι αλλοδαποί είναι περισσότερο

ποιοτική παρά ποσοτική».

Παρά την άνοδο των δεικτών της παραβατικότητας, που σημειώθηκε κυρίως μετά το

1994, η Ελλάδα συγκριτικά με τους περισσότερους εταίρους της, εξακολουθεί να

βρίσκεται στο κλαμπ των προνομιούχων χωρών με τη χαμηλότερη εγκληματικότητα.

Αν, μάλιστα, κατά το πρότυπο των κριτηρίων της ΟΝΕ, υπήρχε κριτήριο

εγκληματικότητας, που έπρεπε να πληρωθεί, τότε η Ελλάδα θα βρισκόταν σε

δεσπόζουσα θέση.

Στον Βορρά

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της περιόδου 1990-’98, ο χάρτης της

εγκληματικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης διακρίνεται από δύο εκ διαμέτρου

αντίθετες ζώνες. Το φάσμα των διακρίσεων που χωρίζει τον πλούσιο Βορρά με τον

φτωχό Νότο, συναντάται και στον τομέα της εγκληματικότητας, αυτήν τη φορά όμως

είναι αντιστρόφως ανάλογο.

Τα κράτη της Βόρειας Ευρώπης παρουσιάζουν την υψηλότερη εγκληματικότητα, ενώ

οι μεσογειακές χώρες τη χαμηλότερη. Οι σκανδιναβικές χώρες, μάλιστα,

παρουσιάζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα, σε αντίθεση με τις χώρες της Ιβηρικής

Χερσονήσου που αναδεικνύονται σε τόπο συνάθροισης… φιλήσυχων πολιτών.

Ειδικότερα η Σουηδία, καθ’ όλη τη διάρκεια του ’90, με αδικήματα που

κυμάνθηκαν από 12.620 έως 14.187 ανά 100.000 κατοίκους, κατέχει σταθερά τα

πρωτεία. Ακολουθεί η Δανία με ανώτατη εγκληματικότητα τα 10.556 αδικήματα ανά

100.000 του 1993 και κατώτερη τα 10.021 αδικήματα του 1998.

Τρίτο το Βέλγιο

Στην τρίτη θέση της παραβατικότητας βρέθηκε το Βέλγιο, καθώς το διάστημα

1990-’98 η εγκληματικότητα παρουσίασε άνοδο 216%! Από τα 3.337 (ανά 100.000)

αδικήματα που κατεγράφησαν το 1990, οι βελγικές διωκτικές αρχές έφθασαν στο

σημείο να ασχοληθούν με 10.556 αδικήματα το 1997!

Αμέσως μετά ακολουθούν η Αγγλία με 8.576 αδικήματα το 1998, η Γερμανία με

7.868, η Φινλανδία με 7.835 αδικήματα και η Ολλανδία με 7.819. Στο επόμενο

γκρουπ συναντώνται το Λουξεμβούργο με 6.409, η Γαλλία με 6.099 αδικήματα ανά

100.000 κατοίκους και η Αυστρία με 5.940.

Στο γκρουπ των χωρών του Νότου, με τη χαμηλότερη εγκληματικότητα στους κόλπους

της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός από την Ελλάδα, βρίσκονται η Ιταλία με 4.214

αδικήματα, η Ισπανία με 2.278 και η Πορτογαλία με μόλις 653 αδικήματα.

«Αν και υπάρχει ένα γενικότερο πρόβλημα στη σύγκριση των στοιχείων μεταξύ των

χωρών με διαφορετικά πολιτισμικά στοιχεία και αξίες ­ παρ’ ότι ανήκουν στην

Ευρωπαϊκή Ένωση ­ η διάκριση μεταξύ Βορρά και Νότου μπορεί να εφαρμοστεί και

στην εγκληματικότητα», υπογραμμίζει η κ. Αρτινοπούλου.

«Μία από τις εικασίες σχετίζεται με το γεγονός ότι στις μεσογειακές χώρες ο

κοινωνικός ιστός και οι αξίες, όπως η οικογένεια, παραμένουν σταθερές,

αναλλοίωτες. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εφησυχάζουμε. Κάθε άλλο μάλιστα.

Θα πρέπει να υιοθετήσουμε μία σύγχρονη αντεγκληματική πολιτική πριν οι δείκτες

ακολουθήσουν την πορεία των άλλων χωρών».

Σε κάθε περίπτωση η εγκληματικότητα στη χώρα μας παραμένει σε χαμηλά επίπεδα,

μια και το ίδιο διάστημα στο Βέλγιο ­ την πρώτη σε αύξηση χώρα ­ η

παραβατικότητα παρουσίασε άνοδο κατά 216%!