ΡΙΠΕΣ Οι πιέσεις

Η ΕΠΙΜΟΝΗ με την οποία η Ουάσιγκτον επανέρχεται τακτικά στο θέμα της
τρομοκρατίας στην Ελλάδα…

ΚΑΙ φέρει μάλιστα το θέμα αυτό στο επίκεντρο συναντήσεων όπως αυτές που
είχε τούτες τις μέρες ο υπουργός Δημόσιας Τάξης στις ΗΠΑ…

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ κάποιες ­ απαραίτητες ­ αποσαφηνίσεις.

ΓΙΑΤΙ η ελληνική κοινή γνώμη ούτε παραβλέπει την ­ πανθομολογούμενη
άλλωστε ­ αδυναμία των διωκτικών αρχών να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία…

ΟΥΤΕ και αγνοεί πως οι ίδιοι οι Αμερικανοί αποτελούν και αυτοί ­ αλλά
και όχι μόνον αυτοί ­ τον στόχο τρομοκρατικών οργανώσεων.

ΑΛΛΑ αν η ελληνική κοινωνία έχει επαρκώς ­ και σε κάθε ευκαιρία ­
καταδείξει πόσο έντονα αποδοκιμάζει το φαινόμενο της τρομοκρατίας…

ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ επίσης ­ και πολύ καθαρά ­ πως….

ΤΟ ΘΕΜΑ αυτό χρησιμοποιείται, για να ενοχοποιηθεί ολόκληρος ο τόπος μας…

ΚΑΙ για να ασκηθούν πάνω του κάθε είδους ­ και με πολλούς αποδέκτες και
ποικίλους στόχους ­ πιέσεις.

ΚΑΙ όταν οι πιέσεις αυτές ξεπερνούν τα όρια του όποιου θεμιτού ενδιαφέροντος…

ΚΑΙ εκτείνονται στην απαίτηση μεταβολών στη νομοθεσία που ισχύει εδώ…

ΤΟΤΕ αναγκαίο είναι ­ και όσο γίνεται πιο καθαρά ­ να ειπωθεί…

ΠΩΣ βεβαίως ­ και προδήλως ­ η νομοθεσία δεν είναι εκείνη που ευθύνεται
για τη δίωξη ενόχων, των οποίων αγνοείται η ταυτότητα…

ΟΠΩΣ και ότι η δίωξη της τρομοκρατίας δεν μπορεί και δεν νοείται να
χρησιμοποιηθεί ως αφετηρία ­ ή ως πρόσχημα ­ για τον περιορισμό των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων και την καταστολή των δημοσίων ελευθεριών στον τόπο μας.