ΡΙΠΕΣ Επί παντός…

ΣΤΟΝ Προκαθήμενο της Εκκλησίας όλοι οι πιστοί οφείλουν σεβασμό…

ΟΜΩΣ και ο ίδιος οφείλει να θυμάται πως ο ρόλος του είναι αυτός τού
θρησκευτικού ηγέτη…

ΜΕ καθήκοντα πνευματικής καθοδήγησης που δεν συγχέονται με τις
αρμοδιότητες της πολιτικής εξουσίας…

ΟΠΩΣ το ίδιο το Σύνταγμα ορίζει.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, αυτή την τόσο βασική αρχή έχει δείξει να λησμονεί ο Αρχιεπίσκοπος…

ΙΔΙΩΣ με τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις του στο νομοθετικό έργο της Πολιτείας…

ΤΟΣΟ οξείες σε ορισμένες περιπτώσεις ­ αρκεί κανείς να θυμηθεί, λόγου
χάριν, το θέμα του όρκου ­ που να υπερβαίνει τα όρια της θεμιτής διαφωνίας.

ΚΑΙ αρκεί, επίσης, να θυμηθεί κανείς την εμφανή παρεμβολή του σε θέματα
που εκφεύγουν της δικής του πνευματικής δικαιοδοσίας…

ΓΙΑ να επισημάνει ­ και με χαρακτηρισμούς… ­ πως η εκτελεστική
εξουσία βρίσκεται… εν αταξία…

ΣΤΗ βάση δικών του «γνωμοδοτήσεων» που αφορούν ακόμη και λεπτά ζητήματα
εξωτερικής πολιτικής.

ΚΑΙ μπορεί ο ίδιος να πιστεύει πως έτσι κερδίζει δημοτικότητα…

Η ΤΕΤΟΙΑ ­ επί παντός επιστητού ­ πολυπραγμοσύνη του, ωστόσο, έφθασε
έως την προαναγγελία του πως «βαδίζουμε στον χωρισμό Κράτους – Εκκλησίας»…

ΔΙΧΩΣ να τον απασχολεί ­ τουλάχιστον έτσι δείχνει ­ πως σοφότερο είναι
να ασχολείται με τα εσωτερικά ­ και δεν είναι λίγα ­ της Εκκλησίας…

ΠΑΡΑ να προκαλεί ­ αν, βεβαίως, δεν σπρώχνει ­ προς την κατεύθυνση που
θεωρητικά, μέχρι σήμερα, αποκρούει.