ΜΑΤΙΕΣ Η δίωξη

Στο ιστορικό «αποχαιρετιστήριο μάθημα» στους φοιτητές της Νομικής Σχολής, τη
μέρα (2.2.69) που απολύθηκε από τη χούντα, ο τότε καθηγητής του Πανεπιστημίου
Αθηνών Γ.Α. Μαγκάκης τόνισε μεταξύ άλλων: «… Το Δίκαιον δεν είναι ένας
οποιοσδήποτε εξαναγκαστικός κανών, ρυθμίζων την συμβίωσιν των ανθρώπων (…).
Εκείνο το οποίον είναι το χαρακτηριστικόν γνώρισμα του Δικαίου, η πεμπτουσία
του, είναι ο προσανατολισμός του προς τας αξίας. Μόνον δι’ αυτού του
προσανατολισμού το Δίκαιο καθίσταται κατάκτησις του πολιτισμού και δικαιώνεται
ηθικώς. Η βασική δε αξία προς την οποία είναι προσανατολισμένο το Δίκαιον ως
θεσμός πολιτισμού είναι η ελευθερία…». Ελεύθερος άνθρωπος είναι εκείνος που
είναι σωστά πληροφορημένος. Και «συλλογάται καλά, εκείνος που συλλογάται
ελεύθερα». Την ευθύνη της σωστής πληροφόρησης του λαού την έχει ο Τύπος. Την
έχουν οι δημοσιογράφοι. Και ακριβώς, επειδή το λειτούργημα που υπηρετούν οι
δημοσιογράφοι έχει τόσο στενή σχέση με την ελευθερία, με τη δημοκρατία, το
Σύνταγμα και οι νόμοι έχουν θεσπίσει κανόνες που θωρακίζουν τον Τύπο.
Πριν από μερικούς μήνες, η Ελλάδα έζησε τη θύελλα της υπόθεσης Οτζαλάν:
μερικοί συμπατριώτες μας, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν και γνωρίζοντας ότι η
παροχή ασύλου στον Κούρδο επαναστάτη, από τη χώρα μας, θα αποτελούσε αιτία
πολέμου με την Τουρκία, τον έφεραν την Αθήνα! Ακολούθησε η «επιχείρηση
φυγάδευσης». Το Ναϊρόμπι. Η πρεσβεία. Η μάχη των πρακτόρων. Και τελικά, η
παράδοση του καταδιωκόμενου ηγέτη, από τους Κενυάτες, στους διώκτες του. Αυτά
τα συγκλονιστικά γεγονότα, που δημιούργησαν τεράστιο πρόβλημα στη χώρα μας και
την εξέθεσαν διεθνώς, έπρεπε ή δεν έπρεπε να τα πληροφορηθεί, με κάθε
λεπτομέρεια, ο ελληνικός λαός; Ασφαλώς και έπρεπε. Και τα πληροφορήθηκε. Από
«ΤΑ ΝΕΑ». Που δημοσίευσαν την έκθεση Κωστούλα.
Δεν υπάρχει δημοσιογράφος στον κόσμο, που δεν θα έψαχνε να βρει αυτή την
έκθεση. Δεν υπάρχει δημοσιογράφος στον κόσμο, που δεν θα δημοσίευε ένα τέτοιο
συνταρακτικό ντοκουμέντο. Αυτό είναι το καθήκον του. Αυτό είναι το χρέος του.
Αυτό είναι το συμβόλαιο τιμής, που έχει υπογράψει με το αναγνωστικό κοινό. Με
όλους τους πολίτες μαζί και έναν έναν χωριστά. Οι άνθρωποι που έφεραν παράνομα
τον Οτζαλάν στη χώρα μας, τον διευκόλυναν κ.λπ., δεν έχουν υποστεί, ίσαμε
σήμερα, το παραμικρό. Εκλήθησαν να λογοδοτήσουν, ως κατηγορούμενοι, για
«παραβίαση μυστικών της Πολιτείας» (ποινή κάθειρξης 10 ετών), ο συντάκτης των
«ΝΕΩΝ» Γ. Παπαχρήστος, που εξασφάλισε την έκθεση και ο διευθυντής της
εφημερίδας Λ. Καραπαναγιώτης, που επέτρεψε τη δημοσίευσή της.
Και η Ένωση Συντακτών; Αντέδρασε ακαριαία. Να, η ανακοίνωσή της: «Με βαθιά
ανησυχία η ΕΣΗΕΑ διαπιστώνει, ότι διώκονται δημοσιογράφοι, ενώ κάνουν το
καθήκον τους. Είναι υπόθεση της Πολιτείας να διαφυλάττει τα απόρρητα έγγραφά
της. Καθήκον όμως των δημοσιογράφων είναι να αποκαλύπτουν πληροφορίες,
ενημερώνοντας έγκαιρα και έγκυρα την ελληνική κοινή γνώμη, πολύ περισσότερο
για υποθέσεις υψίστης σημασίας, που έχουν απασχολήσει ακόμη και τη διεθνή
κοινή γνώμη. Ενέργειες όπως η δίωξη των δύο δημοσιογράφων αποτελούν βαρύτατο
πλήγμα στην ελευθεροτυπία και καταδικάζονται από το δημοσιογραφικό σώμα».













