ΜΑΤΙΕΣ Επιστροφή

Εύσωμος, συμπαθητικός, γύρω στα 55. Μπήκε φουριόζος στον «Άδωνι» ­ το
ξενοδοχείο και καφενείο του Μόλυβου ­ και ήρθε στο τραπέζι, όπου έπαιζα
χαρτιά, με τη συνήθη παρέα ­ τον Σάμπο, τον Κυριακού, τον Βογιατζή και τον
Λεμπέση. Έβαλε τα χέρια στη μέση, με κοίταξε αυστηρά και μου είπε: «μα,
επιτέλους, πότε θα γυρίσεις στη στήλη σου; Κάθε μέρα πάω στην τέταρτη σελίδα
για να βρω τις “Ματιές”, αλλ’ από “Ματιές”, τίποτα! Τέλειωσε, πια, το
καλοκαίρι! Άντε, καιρός για την Αθήνα…».

Τον ευχαρίστησα για την αγάπη του, έσφιξα το χέρι που μου άπλωσε και, γεμάτος
αμηχανία, δικαιολογήθηκα: «πήρα κι εγώ την άδειά μου, όπως όλοι οι
εργαζόμενοι… Να μην ξεκουραστώ; Βέβαια, κάπως το παρατράβηξα, φέτος, αλλά
όπου να ‘ναι ξαναπιάνω τα μολύβια μου και τα χαρτιά μου. Όλα έχουν ένα
τέλος…». Γέλασε. «Να ξεκουραστείς! Και να είσαι καλά! Και μην πάρεις το
παράπονό μου τοις μετρητοίς… Αισθάνομαι πολύ φιλικά για σένα. Και μόλις σε
είδα, με πρόσχημα τη στήλη, ήρθα να σου πω δυο ζωντανές κουβέντες…».

Επιστροφή. Δύσκολη ώρα. Δύσκολο χειρόγραφο.

Γιατί ο νους τριγυρίζει, συνεχώς, «εκεί». Που για μένα είναι ο Μόλυβος. Για
σένα η Λευκάδα. Για τον Σεραφείμ η Τήνος. Για τον καθένα, ένας τόπος, που
ευωδιάζει καλοκαίρι, από το Μάη ίσαμε τον Σεπτέμβρη. Ευλογημένη περίοδος. Που
οι μηχανές ν’ αλλάζουν λάδια. Τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή…

Ναι. Ο νους τριγυρίζει, συνεχώς, «εκεί». Κι αυτό δεν συμβαίνει μοναχά σε μένα.
Τούτες τις μέρες, όλος ο κόσμος, για τις διακοπές που τέλειωσαν ή τελειώνουν
μιλάει.

Με μια λύπη στα μάτια. «Αχ, γιατί έτσι λίγο να βαστάξει/τουτ’ η γιορτή κι η
Πασχαλιά;». Αλήθεια, γιατί να ξαναπιάνουμε δουλειά τον Σεπτέμβρη και «να τρώμε
στη μάπα», εκτός απ’ όλα τ’ άλλα, κάθε βράδυ τα ειδησεογραφικά δελτία των
τηλεοπτικών σταθμών;

Ο Μόλυβος. Το μαγικό αυτό μέρος, που φέτος πλημμύρισε από πολλές χιλιάδες
τουρίστες! (Και όλη η Λέσβος ­ επιτέλους!). Καιρός ήταν. Γιατί τα τελευταία
χρόνια ο αριθμός των επισκεπτών μειωνόταν συνεχώς, χωρίς να φταίνε οι
Μολυβιάτες, χωρίς να ‘χουν πάψει να είναι πρόσχαροι, ευγενείς, έξυπνοι και
εξυπηρετικοί οι Μυτιληνιοί.

Καλό φθινόπωρο, λοιπόν…