[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μέσα Ιουλίου, το θερμόμετρο ακουμπά τους 38 βαθμούς και η κυβέρνηση θέλει να
δείξει πως έχει πάρει στα σοβαρά τις οδηγίες Σημίτη περί 15ημέρου μόνο
διακοπών και σκληρής δουλειάς («να ματώσουν…»). Ούτε ένας υπουργός δεν έχει
αναχωρήσει για τις παραλίες και τα ρεπορτάζ βρίθουν από συσκέψεις ­ στις
υπηρεσίες, τα υπουργεία, το Μαξίμου. Τώρα, το τι βγαίνει από αυτές τις
συσκέψεις είναι άλλο θέμα…

Και οι δικοί μας μεν μπορεί να μην έχουν αρχίσει τις διακοπές, οι ξένοι, όμως,
τις έχουν ξεκινήσει ­ και επί τη ευκαιρία, κάνουν και ένα πέρασμα από την
Αθήνα να δουν κάνα υπουργό. Να, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Γιόσκα Φίσερ,
συνδύασε ευρωτουρκικά και… Σπέτσες, ο Ολλανδός ομόλογός του είδε την ηγεσία
του δικού μας υπουργείου Εξωτερικών καθ’ οδόν και κατά την επιστροφή από τη
Σαντορίνη… Μέχρι και ο Ζόραν Τζίτζιτς της γιουγκοσλαβικής αντιπολίτευσης
σκεπτόταν να περάσει από την Αθήνα, επειδή θα ήταν για «ιδιωτικούς λόγους»
στην Ελλάδα. Τελικώς, προτίμησε να μείνει στη Γιουγκοσλαβία για να διοργανώσει διαδηλώσεις.

Βιαστικός και πιεστικός

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Ουίλιαμ Κοέν, ωστόσο, δεν ακολούθησε την
πεπατημένη. Ήρθε, είδε Τσοχατζόπουλο σε Θεσσαλονίκη και Σημίτη σε Αθήνα και
έφυγε αστραπή για την Άγκυρα. Ίσως γι’ αυτό ­ επειδή δεν έχει απολαύσει τις
διακοπές του ­ ήταν και κάπως… πιεστικός: και να… μαζέψουμε το μαγαζί στο
θέμα της τρομοκρατίας μάς είπε, και να κουβεντιάζουμε περισσότερο με τους
Τούρκους μάς είπε, και να αγοράσουμε αμερικανικά όπλα ­ για να αντιμετωπίσουμε
αυτούς με τους οποίους θα πρέπει να μιλάμε παραπάνω ­ μάς είπε.

Και βέβαια, ότι κάτι πρέπει να γίνει στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, δεν
το αμφισβητεί κανείς. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι να αντιμετωπίζεται το
Σύνταγμα ως… πατσαβούρα που αλλάζει ανάλογα με τις επιταγές της Ουάσιγκτον,
υπάρχει μια κάποια απόσταση.

Στην κυβέρνηση, πάντως, είναι σαφείς ­ «μπορούμε να κάνουμε διάφορα μόνοι μας,
αλλά μάς κολλάτε δημοσίως σαν να είμαστε μπανανία, μας δένετε τα χέρια», ήταν
το μήνυμα που εισέπραξε ο πολύς κ. Κοέν.

«Κουμπωμένοι»

Τώρα, για να λέμε και του… στραβού το δίκιο, ο Ουίλιαμ Κοέν είπε και διάφορα
καλά πράγματα για τη Θεσσαλονίκη ­ και πως είναι κέντρο της ανασυγκρότησης των
Βαλκανίων. Τώρα, το ότι εμείς είμαστε λίγο επιφυλακτικοί, έχει την εξήγησή του
­ διότι και στο Ρίο μάς έταξαν πως η συμπρωτεύουσα θα είναι η έδρα της
Υπηρεσίας Ανασυγκρότησης της Κομισιόν και μετά η ίδια η Κομισιόν είπε «α, όχι,
εγώ θέλω την Πρίστινα».

Αστράψαμε και βροντήξαμε εμείς όλη την περασμένη εβδομάδα, μας είπαν όλοι πόσο
δίκιο έχουμε και στο τέλος… μάς είπαν ότι θα ψάξουν μια συμβιβαστική λύση
που να ικανοποιεί και την Αθήνα και την Κομισιόν.

«Παγώνει» το χρήμα

Κοντός ψαλμός: μεθαύριο συνέρχεται το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών στις
Βρυξέλλες και αν δεν υπάρξει λύση, θα δώσουμε όλοι ραντεβού για τον Σεπτέμβριο
­ όπως κάνουν τα θερινά σινεμά…

Εδώ, όμως, υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι: ότι μέχρι τότε επισήμως δεν θα
μπορεί να εισρεύσει το κοινοτικό χρήμα είτε στο Κόσοβο είτε στις γειτονικές
περιοχές ­ κάτι που, όσο να ‘ναι, δεν προξενεί κύματα χαράς ούτε στους
κατοίκους της πολύπαθης γειτονιάς ούτε και στις εταιρείες που θέλουν να… μπουκάρουν.

Έχουμε καιρό…

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των επισκεπτών μας, πάντως, ήταν και οι
ευρωτουρκικές σχέσεις ­ «τι θέλετε για να δώσετε στην Τουρκία υποψηφιότητα;»,
ρωτούν Φίσερ και λοιποί. Και η Αθήνα τούς απαντά ­ μονάχα που η απάντηση δεν
είναι και τόση καθαρή: ένταξη της Κύπρου, πολιτική αλληλεγγύη για το Αιγαίο ή
και κάτι άλλο;

Και αυτό το άλλο, τι είναι; Η προσφυγή της Άγκυρας στη Χάγη, που έλεγε ο
Θόδωρος Πάγκαλος, ή οι ίδιοι οι όροι της Ένωσης; Ε, μέχρι το Ελσίνκι, όπου ο
κ. Σημίτης θα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με το ερώτημα ­ και την απάντηση ­
έχουμε καιρό…

Δεν μας καθησυχάζουν

Στο ΠΑΣΟΚ, αφού αναλώθηκαν επί διήμερον για να απαντήσουν στο δικό τους…
υπαρξιακό ερώτημα ­ «να δώσουμε έμφαση στα προβλήματα της καθημερινότητας ή να
φτιάξουμε πολιτική πλατφόρμα για να πάρουμε τις εκλογές» ­ βρήκαν την απάντηση
με τη μορφή ενός ψυγείου που χωράει κάθε λογής ερώτημα και κάθε λογής απάντηση.

Έλα, όμως, που η ίδια η καθημερινότητα δεν χωράει σε κανένα ψυγείο ­ και
καίει. Τούτη την εβδομάδα «χτύπησε» σε δύο μέτωπα ­ την ανεργία και την εκπαίδευση.

Επιβεβαιώθηκε, έτσι, ότι οι άνεργοι στην Ελλάδα έχουν φθάσει στο υψηλότερο ­
μετά τη δικτατορία ­ επίπεδο. Και, βέβαια, υπάρχουν «δικαιολογητικά» ­ οι
οικονομικοί μετανάστες, ότι τα νούμερα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερα εάν δεν είχαν
δημιουργηθεί νέες θέσεις εργασίας, ότι έχουν μπει στην παραγωγή περισσότερες
γυναίκες, ότι ευτυχώς που υπάρχουν τα κοινοτικά κονδύλια, ότι τα ίδια και
χειρότερα ισχύουν στις άλλες χώρες της Ε.Ε…. Ποιον καθησυχάζουν, όμως;

Καυτή… πατάτα

Σίγουρα όχι την Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία ανέλαβε το σημαντικότατο
χαρτοφυλάκιο της Απασχόλησης και του Κοινωνικού Ταμείου στη νέα Κομισιόν. Με
μια… καυτή πατάτα στα χέρια θα πορευθεί την προσεχή πενταετία η νεαρά πολιτικός.

Λύση τώρα

Καυτή πατάτα έχει στα χέρια του και ο Γεράσιμος Αρσένης με τη λεγόμενη
εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ­ μονάχα που, μαζί με αυτόν, μια… μικρή καυτή
πατάτα έχει ο κάθε γονιός με παιδί στην ηλικία των 16-18 ετών. Ακόμη και το
υποστηρίζον την μεταρρύθμιση Παιδαγωγικό Ινστιτούτο αποφαίνεται πια ότι τα
παιδιά πιέζονται υπερβολικά από τον υπερβολικό αριθμό των μαθημάτων, τον
υπερβολικό αριθμό των εξετάσεων και τις υπερβολικές αμφιβολίες. Και επειδή
κάθε χρόνο αυξάνονται οι απόπειρες αυτοκτονίας παιδιών που νιώθουν ότι
απέτυχαν επειδή δεν πήγαν καλά στις εξετάσεις, μήπως αυτό το «πρόβλημα
καθημερινότητας» δεν πρέπει να… μπει στο ψυγείο;

Ανορθόδοξα παιχνίδια

Ευτυχώς που υπάρχουν τα… σίριαλ. Με καλύτερα από όλα αναμφιβόλως, την κόντρα
του Πατριαρχείου με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Σπυρίδωνα και απελπισμένο θεατή
το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Όπου ράσο και ίντριγκα, όπου ράσο και
οικονομικό σκάνδαλο, το συμπέρασμα ορισμένων που νίπτουν τας χείρας των. Έλα,
όμως, που η Εκκλησία ­ η κάθε Εκκλησία ­ παίζει και πολιτικό ρόλο. Και έλα που
στη συγκεκριμένη περίπτωση αφορά και το παιχνίδι στην υπερδύναμη…

Τύφλα να ‘χει η Γουώλ Στρητ

Άλλο σίριαλ ­ με λεφτά, αλλά χωρίς ράσα ­ αυτό της διαμάχης για την Τράπεζα
Εργασίας. Προσφορές, καταγγελίες, μαχαίρια πάνω και κάτω από τη μέση, ούτε
Γουώλ Στρητ να ήμασταν. Το τέλος άδηλον, αλλά στο μεταξύ κάποιοι στην
Σοφοκλέους υποστηρίζουν ενθέρμως τον… θεσμό των σίριαλ.