[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Πολύ συγκινητικό είναι το ενδιαφέρον που επιδεικνύει τώρα το ΝΑΤΟ για τις
μεταπολεμικές εξελίξεις στο Κοσσυφοπέδιο, όπου βασιλεύει η τρομοκρατία του
UCK, τον οποίο βέβαια δημιούργησε το ίδιο το ΝΑΤΟ.
Έτσι τώρα ο πολύς κ. Κλαρκ εμφανίζεται να δυσανασχετεί από τις δραστηριότητες
των «παιδιών» του και εγκαλεί τις χώρες που μετέχουν στην πολυεθνική δύναμη
για ολιγωρία στην ανάπτυξη των στρατευμάτων τους ώστε να αποτραπούν οι
επιθέσεις κτλ. του UCK.
Ταυτόχρονα το ΝΑΤΟ αφήνει να εννοηθεί ότι θα επέμβει στρατιωτικά για να
εμποδίσει σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον UCK…
(Σελ. 55).
* Την πολιτική του ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα των ΗΠΑ στο Κοσσυφοπέδιο με
επίκεντρο τον UCK καυτηριάζει (σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ») ο πρόεδρος της
Βουλής κ. Κακλαμάνης, ο οποίος σημειώνει ότι οι ΗΠΑ βάφτισαν «απελευθερωτικό
στρατό» τους τρομοκράτες.
Ο κ. Κακλαμάνης θίγει και το θέμα της «εσωτερικής» τρομοκρατίας, το οποίο
είναι το προσφιλές των ΗΠΑ για την άσκηση πολιτικών πιέσεων στην Αθήνα. Και
υπογραμμίζει ότι οι ΗΠΑ εκβιάζουν με την τρομοκρατία, την οποία ανακαλύπτουν
κάθε καλοκαίρι.
(Σελ. 8-9).
* Την ίδια στιγμή, Αθήνα και Άγκυρα προχωρούν σε «ανοιχτό» διάλογο στο
περιθώριο των επαφών που οργανώνει στο τέλος του μήνα ο ΟΗΕ όλων των χωρών που
εμπλέκονται με οποιονδήποτε τρόπο στην αντιμετώπιση της κρίσης του
Κοσσυφοπεδίου.
Η συνάντηση αυτή προτάθηκε από την ελληνική πλευρά, η οποία έχει ήδη απαντήσει
στην επιστολή της Άγκυρας για συζήτηση σε θέματα «αμοιβαίου ενδιαφέροντος».
Για την Άγκυρα κύριο θέμα είναι η υπογραφή αντιτρομοκρατικής συμφωνίας
φωτογραφίζοντας το ΡΚΚ.
Παράλληλα όμως η Λευκωσία (και κατ’ επέκταση η Αθήνα) αναμένουν με
συγκρατημένη ανησυχία τις διεργασίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την
έκδοση ψηφίσματος για το Κυπριακό.
Οι ανησυχίες οφείλονται σε αναφορές του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ σχετικά με
τον τρόπο επίλυσης του Κυπριακού (όλες οι εκδοχές ανοιχτές) αλλά και στο
πνεύμα της θέσης της λέσχης «G8» για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
(Σελ.
5).
* Από την πλευρά του ο ΣΥΝ προετοιμάζεται πολιτικά για τις εκλογές του 2000 με
φιλοδοξία το «άνοιγμά» του προς ευρύτερα στρώματα ψηφοφόρων και με προμετωπίδα
τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής σε σχέση με τα άλλα κόμματα.
Η θέση αυτή που προβλήθηκε από τον πρόεδρο του ΣΥΝ εξασφάλισε 90 ψήφους έναντι
27 της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, η οποία μίλησε για πολιτική της
πλειοψηφίας που οδηγεί στη σύμπηξη μετώπου με τις άλλες δυνάμεις της
(αριστερής σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ) αντιπολίτευσης.
(Σελ. 7).
* Στο μεταξύ, με τον θάνατο του Γ. Παπαδόπουλου κλείνει ένα αρνητικό κεφάλαιο
της νεώτερης πολιτικής ιστορίας, που στιγματίστηκε από το χουντικό πραξικόπημα
του 1967 και ολοκληρώθηκε με την προδοσία της Κύπρου το 1974.
(Σελ.
10-11).













