ΡΙΠΕΣ Παγίδες

ΟΣΑ και αν λένε οι πρωταγωνιστές της ΝΑΤΟϊκής επίθεσης στη Γιουγκοσλαβία…

Η ΩΜΗ πραγματικότητα είναι πως η πρωτοφανής αυτή πολεμική επιχείρηση
υπήρξε ­ με άλλοθι τα ανθρώπινα δικαιώματα ­ το προοίμιο εφαρμογής στην πράξη
του νέου ­ αναβαθμισμένου… ­ ρόλου του ΝΑΤΟ…

ΜΕ την αντίστοιχη υποβάθμιση, κατά παράβαση των διεθνών νομίμων, του
ρόλου του ΟΗΕ.

ΚΑΙ καθείς μπορεί με βεβαιότητα να πει πως ο πόλεμος αυτός άνοιξε ­
αντί να κλείσει, όπως οι επιτελείς του ισχυρίζονταν ­ επικίνδυνα μέτωπα…

ΙΔΙΩΣ σε ό,τι αφορά τον σεβασμό της κυριαρχίας και των συνόρων
ανεξαρτήτων κρατών…

ΚΑΙ την ειρηνική-πολιτική επίλυση διαφορών με επίκεντρο μειονότητες.

ΠΟΣΟ μάλλον που η ήδη προαναγγελλόμενη εθνοκάθαραση εις βάρος των
Σέρβων του Κοσόβου…

ΕΙΤΕ ως έκφραση της αλαζονείας της ισχύος είτε ως «προλείανση του
εδάφους» για το μέλλον…

ΕΙΝΑΙ ένα ακόμα σύμπτωμα όσων συνέβησαν ­ και απειλείται να συμβούν ­
στην περιοχή μας…

ΜΕ τη συμμετοχή, στο πλευρό της αμερικανικής υπερδύναμης, της Ευρώπης…

ΠΟΥ οικειοθελώς απεμπόλησε τον ρόλο της ως αυτόνομης και αντίρροπης
δύναμης για να επωφεληθεί από τα λάφυρα του πολέμου.

ΚΑΙ μπορεί ο στόχος της εξαφάνισης μιας ολόκληρης χώρας να μην επετεύχθη…

ΚΑΙ, έστω και την τελευταία στιγμή, η ειρήνευση να επήλθε υπό την
αιγίδα του ΟΗΕ…

ΜΕΝΟΥΝ, ωστόσο, οι πληγές που άνοιξε και οι βόμβες-παγίδες που αφήνει
πίσω η «ανθρωπιστική» βαρβαρότητα.