[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Με ρυθμούς χελώνας προχωρεί η ειρηνευτική διαδικασία γι’ αυτόν τον τρελό
πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία. Οι μεσολαβητές πηγαινοέρχονται, κάτι λένε, κάτι
ακούν, κάτι θα ήθελαν να πουν, αλλά ουσία μηδέν.

Την ίδια ώρα οι ΝΑΤΟϊκοί βομβαρδισμοί συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, και τα
γεράκια δοκιμάζουν τα νεύρα μας και την αντοχή τους. Όπως για παράδειγμα
εκείνος ο πέραν πάσης περιγραφής και… διήγησης Τζέιμς Σέι που δήλωσε χθες
ότι τα νοσοκομεία της Γιουγκοσλαβίας, τα οποία δεν μπορούν να λειτουργήσουν
επειδή έχουν βομβαρδισθεί τα εργοστάσια παραγωγής ρεύματος, μπορούν να
χρησιμοποιήσουν τις… γεννήτριες του γιουγκοσλαβικού στρατού!

Στο επίπεδο των συναντήσεων, αν μπορεί να έχει πια κάποια σημασία το γεγονός,
καταγράφονται ως ουσιώδη δύο ραντεβού: του Ρώσου Β. Τσερνομίρντιν με τον
Αμερικανό Στρ. Τάλμποτ, και του Γ. Παπανδρέου με τον Ρ. Χόλμπρουκ. Τι άλλο
έχουμε; Α, ναι, την απόφαση του ΝΑΤΟ να αυξήσει την ειρηνευτική δύναμη που θα
εγκατασταθεί, αν και όποτε επιτευχθεί η ειρήνη, στο Κόσοβο. Η δύναμη θα είναι
περίπου 50.000, από 28.000 που είχε αρχικά αποφασισθεί.

Σ΄ όλα αυτά αθροίστε και τις κοινωνικές διώξεις που υφίστανται αλλού όσοι
τολμούν να υψώσουν φωνή κατά του πολέμου και των γερακιών. Στη δημοκρατική
Γαλλία, λίγο μετά την επίθεση που δέχθηκε ο Ρεζίς Ντεμπρέ, σειρά είχαν κι
άλλοι διανοούμενοι που θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για τον καταστροφικό πόλεμο.
Το γεγονός ότι μεταξύ τους περιλαμβάνονται δύο εξέχουσες ελληνικές
προσωπικότητες, ο Κώστας Γαβράς και η Ελένη Αρβελέρ, μας κάνει ακόμη πιο
ευαίσθητους για την υπόθεση που προσλαμβάνει διαστάσεις κοινωνικού ρατσισμού.

(Σελ.

12 –

15).

Ο πόλεμος καλά κρατεί, όμως κι εμείς πρέπει να ζήσουμε. Στα δικά μας λοιπόν,
τα κόμματα εντείνουν τις προσπάθειές τους για τις ευρωεκλογές, που όπως
δείχνουν, μέχρι τώρα τουλάχιστον, οι δημοσκοπήσεις θα είναι ένα κανονικό
«ντέρμπι». Μια από αυτές, που έγινε για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ, φέρει μεν τη Νέα
Δημοκρατία να προηγείται με ισχνή διαφορά (μόλις δύο μονάδων, έναντι των
έντεκα που είχε προ μηνών), αλλά υπάρχει προς διάθεση μια τεράστια πίτα
αναποφάσιστων που φτάνει το 13,6% του εκλογικού σώματος.

(Σελ. 8-9).

Με στόχο αυτή την πίτα ή έστω το μεγαλύτερο κομμάτι της, το ΠΑΣΟΚ προχωρεί σε
διορθωτικές κινήσεις τής προεκλογικής του στρατηγικής. Έτσι, τις επόμενες
ημέρες και με αυξανόμενη ένταση ως τις εκλογές, το ΠΑΣΟΚ θα προβάλλει τον
διλημματικό χαρακτήρα που έχουν οι ευρωεκλογές και θα ζητεί από τους
ψηφοφόρους να επιλέξουν ανάμεσα στην περιπέτεια και στη σταθερότητα. Όπου στη
σχετική εξίσωση τοποθετήστε περιπέτεια = Ν.Δ. + Καραμανλής, σταθερότητα =
ΠΑΣΟΚ + Σημίτης. Ο άγνωστος «Χ» προφανώς είμαστε εμείς οι ψηφοφόροι.

(Σελ. 10).

Η Ν.Δ. πάντως υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται να χάσει με τίποτε, και τοποθετεί
τον «πήχυ» του ΠΑΣΟΚ στο 30,5%, και τον δικό της, στη χειρότερη περίπτωση, στο
ποσοστό που είχε κατακτήσει ο Μ. Έβερτ το ’94 ­ ήτοι 32,6%. Στην καλύτερη;
Στο… ταβάνι, αλλά αυτό το κρατούν μυστικό.

(Σελ. 10).

Τέλος, κάτι από τις ειρηνευτικές διαβουλεύσεις για το Κόσοβο θυμίζει αυτή η
ιστορία με την τηλεοπτική μονομαχία Σημίτη – Καραμανλή. Για τις λεπτομέρειες
γίνεται ο καβγάς, και στο τέλος να δείτε που κάτι θα γίνει και θα υπονομευθεί.
Ως γνωστόν ο μονόλογος είναι προτιμότερος του διαλόγου.

(Σελ. 7).