[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Στη μέγγενη ασφυκτικών ­ και άκομψων από διπλωματική τουλάχιστον άποψη ­
πιέσεων και εκβιασμών των ΗΠΑ βρίσκεται η Ελλάδα προκειμένου να ταυτισθεί
πλήρως με την αμερικανική επιθετική πολιτική κατά της Σερβίας.

Η Ουάσιγκτον, χωρίς να κρατά κανένα πρόσχημα, αξιώνει από την Αθήνα να πάψει
να διατυπώνει έστω και ρητορικές επιφυλάξεις για τη σκοπιμότητα και την
αποτελεσματικότητα των συνεχών βομβαρδισμών και να προτείνει την αναζήτηση
κάποιας πολιτικής και διπλωματικής λύσης στο πρόβλημα.

Ο τόνος και το ύφος των αμερικανικών αξιώσεων έχουν προβληματίσει την Αθήνα, η
οποία φοβάται ενδεχόμενες επιπτώσεις σε άλλους τομείς υπό μορφήν αντιποίνων
των ΗΠΑ για την ελληνική αποστασιοποίηση από την άμεση συμμετοχή στην επίθεση
κατά της Σερβίας.

* Επιπρόσθετα, η Αθήνα ανησυχεί και για τις άμεσες συνέπειες της κρίσης στο
Κόσοβο από ενδεχόμενο κύμα προσφύγων. Για τον λόγο αυτόν προτίθεται να
προτείνει την ανάληψη ευθύνης περίθαλψης των προσφύγων και από άλλες χώρες,
κυρίως απ’ αυτές που μετέχουν ενεργά στην επίθεση κατά της Σερβίας. Σχετική
πρόταση διατύπωσε με συνέντευξή της στα «ΝΕΑ» η κα Β. Παπανδρέου. Ιδιαίτερα, η
Αθήνα συζητεί με τα Σκόπια, που αντιμετωπίζουν ήδη πιεστικό κύμα προσφύγων,
για τους τρόπους περιορισμού των συνεπειών του προβλήματος.

* Σε διπλωματικό επίπεδο η Αθήνα προσανατολίζεται να δραστηριοποιηθεί στο
πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνεργασία ίσως και με άλλες χώρες για την
προώθηση της πρότασης για πολιτική διευθέτηση της κρίσης.

Οι εναλλακτικές δυνατότητες που έχει η Αθήνα εξετάστηκαν σε έκτακτη συνεδρίαση
του ΚΥΣΕΑ.

Η πρόταση αυτή συναντά τη λυσσαλέα αντίδραση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που θέλουν
να γονατίσουν τη Σερβία και στο σημείο αυτό εντοπίζεται και η διαφοροποίηση
της Αθήνας από τους «συμμάχους». Μάλιστα, σήμερα ο κ. Μπερνς επισκέπτεται και
πάλι το υπουργείο Εξωτερικών για να «εξηγήσει» τις αμερικανικές απόψεις.

(Σελ. 7 – 15).

* Στο μεταξύ, το ΠΑΣΟΚ έπειτα από πολλές διαβουλεύσεις για την αναζήτηση
«συναινετικής λύσης» προχωρεί σήμερα στη συγκρότηση του νέου Εκτελεστικού
Γραφείου, καθώς και στην ανασύνθεση κρίσιμων κομματικών γραμματειών.

Η μείωση του αριθμού των μελών του Ε.Ε. (από 17 σε 11) είχε προκαλέσει
μεγάλους πονοκεφάλους και στις δύο βασικές τάσεις του ΠΑΣΟΚ (εκσυγχρονιστές
και εσωκομματική αντιπολίτευση) όχι μόνο για τις επιλογές των προσώπων αλλά
και για την κατανομή των θέσεων (πόσες δηλαδή «έδρες» θα καταλάβει η κάθε
πλευρά ανάλογα με τη δύναμή της ή τη συμφωνία).

(Σελ. 5).