ΜΑΤΙΕΣ «Κράτος της πλάκας»

Για «κράτος της πλάκας» μιλάω σ’ αυτή τη στήλη, χρόνια και χρόνια. Ελπίζοντας
ότι, με το γράφε – γράφε, κάτι μπορεί να γίνει, κάτι μπορεί να βελτιωθεί,
ίσως, κάποτε, σε τούτο τον δύσμοιρο τόπο. Για τους εκάστοτε «αρμόδιους» και
«υπεύθυνους», όμως, «το κράτος λειτουργεί. Όχι άψογα, αλλά λειτουργεί. Κι όσο
για τις ανεπάρκειες και τα λάθη, που επισημαίνονται, σύντομα θα διορθωθούν: η
κυβέρνησή μας καταβάλλει σύντονες προσπάθειες…».

Το πώς λειτουργεί το κράτος, το είδαμε ­ και μας βγήκανε τα μάτια ­ στην
υπόθεση Οτζαλάν. Όπου, ένας απόστρατος αξιωματικός, ποντάροντας, ακριβώς, στο
ελληνικό αλαλούμ, στο «κράτος της πλάκας», κατάφερε να φέρει στην Ελλάδα,
παράνομα, τον ηγέτη των Κούρδων, χωρίς να τον πάρει κανένας χαμπάρι ή
ξεγελώντας πράκτορες μυστικών υπηρεσιών ­ τρομάρα τους! ­, αστυνομικούς,
άνδρες επιφορτισμένους με την ασφάλεια του αεροδρομίου και δεν συμμαζεύεται!

Ρωτάω: θα τολμούσε, ποτέ, ένας Άγγλος, Γάλλος, Γερμανός, απόστρατος
αξιωματικός, να μπάσει παράνομα, στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, έναν
επαναστάτη, που τον κυνηγάνε, όχι μονάχα οι Τούρκοι, αλλά και οι «κυπατζήδες»
όλου του κόσμου; Όχι μόνο δεν θα το τολμούσε, αλλά ούτε καν θα του περνούσε
απ’ το μυαλό να κάνει κάτι τέτοιο. Γιατί ξέρει ότι, η Βρετανία, η Γαλλία, η
Γερμανία, είναι σοβαρά κράτη. Δεν είναι «μπάτε σκύλοι αλέστε», όπως η Ελλάδα.
Στην Ευρώπη, όταν σου ζητάνε οι αστυνομικοί ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα
αυτοκινήτου, δεν χωρατεύουν. Κοιτάζουν προσεκτικά τη φάτσα σου.
Ελέγχουν. Στη Ρωσία, στα αεροδρόμια, σε κρατάνε μια ώρα στην ουρά!
Κάποτε, στη Ρώμη, με είδαν οι καραμπινιέροι να περιφέρομαι… υπόπτως μπρος
από μια Τράπεζα και παραλίγο να με γαζώσουν με τα αυτόματά τους! Εδώ,
κυριαρχεί ο χαβαλές. Που ξεκινάει από τα θρανία, συνεχίζεται στον Στρατό και
δεν τελειώνει ποτέ.

Με μεγάλη ικανοποίηση άκουσα τη Βάσω Παπανδρέου να λέει, κατά την ανάληψη των
καθηκόντων της, ότι θα βάλει «άγριο χέρι» στην ΕΥΠ. Μακάρι να κόψει κεφάλια,
πολλά, αμέσως. Γιατί αυτή η υπηρεσία είναι της συμφοράς. Και ήταν της
συμφοράς, πάντοτε. Ο τελευταίος χαφιεδίσκος μπορούσε και μπορεί να
δημιουργήσει τεράστια προβλήματα. Τη σκούπα, λοιπόν!

Αν υπήρχαν στο αεροδρόμιο άντρες αφοσιωμένοι στο καθήκον τους, άντρες έξυπνοι
και άγρυπνοι, εκείνο το μοιραίο βράδυ που ο Οτζαλάν προσγειώθηκε στην Αθήνα,
αυτή την ώρα ο αρχηγός των Κούρδων δεν θα βασανιζόταν απάνθρωπα από τους
στρατοκράτες της Άγκυρας. Και η χώρα μας, δεν θα τραβούσε αυτά που τραβάει.
Παραδειγματική τιμωρία, επομένως, στους πάντες. Ίσως έτσι αποκτήσει, σιγά
σιγά, έναν υποτυπώδη φράχτη, αυτό το ξέφραγο αμπέλι που είναι η χώρα μας.