[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις επέφερε η τραγική κατάληξη της υπόθεσης
Οτζαλάν. Ο εξαναγκασμός σε παραίτηση των τριών εμπλεκόμενων υπουργών, ήτοι του
Θ. Πάγκαλου, του Αλ. Παπαδόπουλου και του Φ. Πετσάλνικου, προκάλεσε
ανασχηματισμό της κυβέρνησης που ξεκίνησε από… ευρύς, επί τη βάσει των
εισηγήσεων κορυφαίων υπουργών, αλλά και στενών συνεργατών του Πρωθυπουργού,
για να καταλήξει, κατά τα ειωθότα: μικρός και περιορισμένος.

Κερδισμένοι της εκτεταμένης καραμπόλας που δημιουργήθηκε, μια και ο
Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης αναγκάσθηκε να περιορίσει την έκταση του
ανασχηματισμού, ο Γιώργος Παπανδρέου που ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών, η Βάσω
Παπανδρέου που ορκίζεται υπουργός Εσωτερικών (και τα συμπαρομαρτούντα) και ο
Ευάγγελος Βενιζέλος που ανέλαβε το υπερυπουργείο Ανάπτυξης. Αξιοσημείωτη η
αναβάθμιση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη που, παρά την τοποθέτησή του στην ηλεκτρική
καρέκλα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, πρέπει να θεωρείται κερδισμένος.

Χαμένη όμως η ευκαιρία να παρουσιαστεί ενωμένο το ΠΑΣΟΚ, έστω και την ύστατη
ώρα. Οι εισηγήσεις του Άκη Τσοχατζόπουλου, της Βάσως Παπανδρέου, του Κώστα
Λαλιώτη και άλλων, για έναν ευρύ ανασχηματισμό με την είσοδο στην κυβέρνηση
στελεχών από όλες τις τάσεις του ΠΑΣΟΚ, και ειδικά από την εσωκομματική
αντιπολίτευση, δεν εισακούσθηκαν από τον Πρωθυπουργό. Η είσοδος μόνο δύο
υφυπουργών, προσκείμενων στον Άκη Τσοχατζόπουλο, δεν δίνει το απαιτούμενο
«χρώμα». Το χειρότερο πάντως για τον Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη είναι ότι ακύρωσε
μόνος το μεγάλο χαρτί που κρατούσε για μετά το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, την
πραγματοποίηση ενός σαρωτικού ανασχηματισμού με τον οποίο θα όδευε ως τις
εθνικές εκλογές.

Χαμένο συνολικά το ΠΑΣΟΚ, από την εικόνα που εμφάνισαν οι τρεις αποπεμφθέντες
υπουργοί, να επιρρίπτουν ευθύνες σε εαυτούς και αλλήλους για τα τραγικά λάθη
που οδήγησαν τον Οτζαλάν στα χέρια της Τουρκίας. Αξιοσημείωτη, για την
αποκαρδιωτική εικόνα της κυβέρνησης, η ευθεία επίθεση που εξαπέλυσε, στο
πλαίσιο των αλληλοκαρφωμάτων, ο Θ. Πάγκαλος κατά του Κ. Σημίτη. Τα γνώριζε
όλα, είπε. Ευτυχώς που βρέθηκε ο Δ. Ρέππας για να διατυπώσει τη θεωρία ότι ναι
μεν τα γνώριζε, διότι ενημερωνόταν, αλλά οι υπουργοί ήταν αυτοί που έκαναν
τους χειρισμούς. Από το «απλώς προήδρευε», φθάσαμε στο «απλώς ενημερωνόταν».
Είναι και αυτό μια πρόοδος…

Πάντως, και με τον ανασχηματισμό, δεν φαίνεται να επιλύεται το πολιτικό
πρόβλημα από την υπόθεση Οτζαλάν. Το δεύτερο ανατριχιαστικό φιλμ που
μεταδόθηκε χθες από τα τουρκικά κανάλια, και δείχνει τον Οτζαλάν να
μεταφέρεται αλυσοδεμένος και με δεμένα μάτια στο νησί-φυλακή όπου κρατείται,
προκάλεσε δεύτερο σοκ στην ελληνική κοινή γνώμη.

Το πολιτικό σκέλος της υπόθεσης είναι η μια πλευρά. Η δεύτερη αφορά πλέον την
ελληνική Δικαιοσύνη που, αν και καθυστερημένα, κινείται από χθες εναντίον των
ιδιωτών εκείνων που «έκαναν» τους… υπουργούς Εξωτερικών, σε ένα τόσο κρίσιμο
θέμα. Διεξάγεται ήδη επείγουσα ανάκριση και δεν αποκλείεται να κληθούν να
καταθέσουν και πολιτικά πρόσωπα.

(Σελ. 7-23).