ΜΑΤΙΕΣ Για την Κύπρο

ΛΕΝΕ πολλοί ότι ο Άκης Τσοχατζόπουλος αργεί, πάντοτε, στα ραντεβού. Μπορεί.
Προχθές, πάντως, έφτασε στην ώρα του στο Πολεμικό Μουσείο. Και ήταν
ευδιάθετος. Και συγκινημένος. Αιτία, η Κύπρος. Και ένα καταπληκτικό λεύκωμα,
που έβγαλε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας «Για την Κύπρο». Ένα λεύκωμα, που θα
βρίσκεται στους σάκους όλων των στρατιωτών. Και θα τους μιλάει, με χάρτες, με
φωτογραφίες, με ζωγραφιές και ζωντανά κείμενα, για την ιστορία, τον πολιτισμό
και τους αγώνες του πολύπαθου νησιού.

Το λεύκωμα αυτό άρχισε να… γράφεται κατά παράδοξο τρόπο: ένας στρατιώτης
πήγε κάποια μέρα στο σπίτι του Γιώργου Νταλάρα, του χτύπησε την πόρτα και του
είπε: «Με λένε Πάνο Κωνσταντόπουλο και υπηρετώ στην Κύπρο. Είμαι γραφίστας και
σε λίγο απολύομαι. Δεν θέλω, όμως, να πάει χαμένη η θητεία μου στο νησί. Είδα
κι έμαθα πολλά στην Κύπρο και επιθυμία μου είναι να φτιάξω κάτι, ένα
ημερολόγιο, ας πούμε, για τους φαντάρους. Ένα ημερολόγιο, που θα έχει λίγα
στοιχεία για τον τόπο και την ιστορία του. Κι αυτό, γιατί διαπίστωσα ότι
πολλοί στρατιώτες έρχονται και φεύγουν από το νησί, χωρίς να έχουν καταλάβει
σχεδόν τίποτα απ’ όσα έχουν συμβεί εκεί…».

Ο τραγουδιστής που αγωνίζεται, εδώ και πολλά χρόνια, για την υπόθεση της
Κύπρου, συγκινήθηκε από την πρωτοβουλία του Κωνσταντόπουλου. Και εμπνεύστηκε.
Αμέσως επισκέφθηκε τον Άκη Τσοχατζόπουλο και του πρότεινε την έκδοση του
λευκώματος. Ο υπουργός ενθουσιάστηκε, με τη σειρά του, από την ιδέα και
προχώρησε αμέσως στην εφαρμογή της. Έτσι, με συντονιστή τον Γρηγόρη
Σιωμόπουλο, κείμενα του στρατηγού Ι. Μ. Ζαμπάρτα, καλλιτεχνική επιμέλεια του
Π. Κωνσταντόπουλου, ζωγραφιές του Ε. Ανδρεόπουλου και φωτογραφίες του Ντ.
Διαμαντόπουλου, βγήκε το «Για την Κύπρο».

Μίλησαν πολλοί στην προχθεσινή εκδήλωση για το λεύκωμα. Ανάμεσά τους, ο Γ.
Νταλάρας. Που είπε ότι το «Για την Κύπρο» κυκλοφορεί σε μια περίοδο, που είναι
διάχυτο ένα αίσθημα πικρίας στον Ελληνισμό λόγω της έκβασης που είχε η υπόθεση
των πυραύλων S-300. Με αφορμή αυτή την παρατήρηση τού τραγουδιστή, ο υπουργός
Άμυνας τόνισε, παίρνοντας τον λόγο, ότι όντως υπάρχει αυτή η πικρία, αλλά
είναι αδικαιολόγητη. «Διότι, πρόσθεσε, η άμυνα της Κύπρου δεν πρέπει να
ταυτίζεται με συγκεκριμένα οπλικά συστήματα. Ούτε υποχωρήσαμε ούτε ηττηθήκαμε.
Κάναμε μια κίνηση, μια αναδίπλωση που στη στρατηγική τέχνη είναι αναγκαίες».

Πολύς κόσμος στο Πολεμικό Μουσείο. Και όχι μόνον αξιωματικοί. Αλλά και αρκετοί
συγγραφείς και καλλιτέχνες. Συγγραφέας γνωστός, άλλωστε, είναι και ο ειδικός
σύμβουλος του υπουργού Θέμις Λιβεριάδης, που μίλησε, μετά τον στρατηγό
Ζαμπάρτα, με βαθύ πόνο, για τις περιπέτειες του κυπριακού λαού την εποχή,
ιδίως, που στην Ελλάδα έκαναν κουμάντο τα γνωστά ανδρείκελα…