ΡΙΠΕΣ Παραστάτες

ΤΩΡΑ που πέρασαν οι πρώτες εντυπώσεις από όσα ­ άλλοτε άθλια, άλλοτε
θλιβερά, συχνά και τα δύο μαζί ­ συνέβησαν τούτες τις μέρες με τις
αμερικανικές επιδρομές κατά του Ιράκ…

ΚΑΛΟ είναι να μείνουν στη μνήμη και κάποια άκρως ενδιαφέροντα ­ ασφαλώς
και για εμάς τους ίδιους! ­ διδάγματά τους:

ΟΠΩΣ για παράδειγμα το υψηλό φρόνημα που επέδειξαν οι περιώνυμοι
Γερμανοί οικολόγοι που, όπως ο «πράσινος» υπουργός των Εξωτερικών τους,
βάλθηκαν να στηρίξουν με «ιδεολογικά» επιχειρήματα τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς…

ΚΑΙ να αποδείξουν πόσο, μαζί με τους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες,
πασχίζουν να αποδειχθούν σταθερό ευρωπαϊκό στήριγμα της αμερικανικής πολιτικής.

ΚΑΙ αν το δικό τους παράδειγμα μπορεί να προκαλεί ­ εδώ κι εκεί ­ θλίψη…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ως φαιδρό φαντάζει το αγγλικό όπου ο ­ «σοβαρός» και μη ­
Τύπος παλλόμενος από εθνική υπερηφάνεια και με όλα τα απωθημένα μιας παλιάς
αποικιοκρατικής δύναμης…

ΔΙΑΛΑΛΕΙ τον «ηρωισμό» της αγγλικής αεροπορίας που εκλήθη να
συμμετάσχει στις αμερικανικές επιδρομές…

ΜΙΑ και, σαράντα τώρα χρόνια από την εποχή του Σουέζ, η άλλοτε μεγάλη
δύναμη έχει αποδειχθεί αδύναμη να ενεργήσει μόνη…

ΚΑΙ της έχει μείνει μόνο να είναι ο παρατρεχάμενος της αμερικανικής υπερδύναμης.

ΟΣΟΙ φέτος εκστασιάζονταν μπροστά στη νέα ευρωπαϊκή «Κεντροαριστερά»…

ΚΑΠΟΙΑ διδάγματα μπορούν ασφαλώς να αντλήσουν από τα καμώματα αυτά.