ΜΑΤΙΕΣ Μετά 40 έτη…

ΤΟ 1959, που πρωτόπιασα δουλειά στα «ΝΕΑ», το κτίριο του Δημοσιογραφικού
Οργανισμού Λαμπράκη, στην οδό Χρήστου Λαδά 3, ήταν τετραώροφο. Στο υπόγειο,
βρισκόταν το πιεστήριο. Στο ισόγειο, το λογιστήριο. Στον πρώτο όροφο, το
«Βήμα». Στον δεύτερο, τα «ΝΕΑ» και η «Ομάδα». Στον τρίτο, ο «Ταχυδρόμος» και ο
«Οικονομικός». Στον τέταρτο, το τυπογραφείο. Και πάνω απ’ το τυπογραφείο, σ’
ένα καμαράκι μια σταλιά, δούλευαν οι διορθωτές.

Με τον Χρήστο Λαμπράκη κλείναμε συχνά σελίδες, πλάι πλάι, στο μεγάλο
«μάρμαρο». Ο Λέων Καραπαναγιώτης έκανε ρεπορτάζ. Ο Σταύρος Ψυχάρης ­ ήρθε
αργότερα ­ έκλεινε, επίσης, σελίδες. Και ο Γιάννης Μαρίνος περνούσε τις
περισσότερες ώρες του σε μια κώχη του τυπογραφείου, όπου έγραφε, έκοβε, έραβε,
σ’ ένα μικρό γραφειάκι, ακούγοντας κλασική μουσική, από ένα τρανζίστορ.

Εμείς στα «ΝΕΑ» πιάναμε δουλειά τα μεσάνυχτα. Μας κουβαλούσε στην εφημερίδα ο
Θόδωρος, που είχε ένα ταξί-μαούνα και δεν αναπαυόταν στιγμή, ως το πρωί. Και η
δουλειά ήταν «χειροποίητη». Γράφαμε με μπικ. Συχνά, επειδή δεν προλαβαίναμε, ­
το τιράζ ήταν πολύ μεγάλο ­ υπαγορεύαμε την «ύλη» μας, χωρίς να ‘χουμε
χειρόγραφα στα χέρια μας, από μνήμης, στους λινοτύπες. Και για τις βασικές
ειδήσεις, χρησιμοποιούσαμε τις βρεγμένες, από τους διορθωτές, σελίδες του
«Βήματος» που ετοιμαζόταν για εκτύπωση, στις 4 το πρωί…

Πώς μου ‘ρθε τώρα και γυρίζω πίσω 40 ολόκληρα χρόνια; Δεν μου ‘ρθε τυχαία: την
περασμένη Δευτέρα, στο «Χίλτον», έζησα ­ μαζί με εκατοντάδες άλλους
προσκεκλημένους ­ μια πολύ δυνατή εμπειρία: είδα από κοντά, έπιασα με τα χέρια
μου, πιο σωστά ­ με την ευκαιρία της εισαγωγής των μετοχών του ΔΟΛ στο
Χρηματιστήριο ­ τα θαυμαστά πράγματα που έχουν γίνει στον Οργανισμό, την
τελευταία, ιδίως, δεκαετία. Πρόκειται για αληθινή κοσμογονία!

Τα πέντε «φύλλα», που έβγαιναν «τότε», έχουν πολλαπλασιασθεί. Είναι, σήμερα,
δεκαεπτά! Και με μεγάλες κυκλοφορίες ­ τις πρώτες ­ όλα! Και με τις
περισσότερες διαφημίσεις! Αλλά δεν είναι μόνο τα έντυπα. Είναι και τα κτίρια ­
ένα σωρό καινούργια. Και οι εκτυπωτικές μονάδες, στις οποίες τυπώνονται πολλές
εφημερίδες και περιοδικά, όχι μόνο του ΔΟΛ, αλλά και τρίτων. Ο Οργανισμός
αναπτύσσεται ραγδαία. Στον τουριστικό τομέα, στο ηλεκτρονικό εμπόριο, στο
μάρκετινγκ. Χωρίς να ξεχνάει, ποτέ, (Ίδρυμα Μελετών) τον πολιτισμό.

«Τότε», ο ΔΟΛ απασχολούσε 150 άτομα. Και είχε κέρδη, που του εξασφάλιζαν την
ανεξαρτησία του. Τώρα, έχει 1.200 εργαζόμενους. Πέρυσι, κέρδισε 4 δισ. Και του
χρόνου, τα 4 δισ. θα γίνουν 5,5! Κι όλ’ αυτά, μόνο με δουλειά. Και έμπνευση.
Και φαντασία. Και τολμηρές πρωτοβουλίες. Με το βλέμμα στο αύριο. Πάντα.