ΡΙΠΕΣ Ευθύνη

ΑΠΟ μόνη της κάθε απεργιακή κινητοποίηση των γιατρών είναι προβληματική…

ΓΙΑΤΙ βέβαια οι επιπτώσεις στο κοινωνικό σώμα…

ΕΙΝΑΙ πάντοτε δυσανάλογα μεγάλες σε σχέση με το όποιο επιδιωκόμενο
συνδικαλιστικό όφελος.

ΑΥΤΟ φάνηκε για μια ακόμα φορά την προηγούμενη εβδομάδα…

ΣΤΑ νοσοκομεία εκείνα τουλάχιστον που επιχειρήθηκε να εμποδιστεί η
είσοδος ασθενών ή συγγενών τους…

ΜΕ αποτέλεσμα να προκληθούν εντάσεις και διαπληκτισμοί.

ΚΑΙ θα πρέπει να προστεθεί ότι σ’ αυτά ακριβώς τα νοσοκομεία…

Η ΕΙΚΟΝΑ των γιατρών όπως προβλήθηκε μέσα από τις τηλεοράσεις…

ΔΕΝ ήταν καθόλου κολακευτική ούτε για τους γιατρούς ούτε για το Εθνικό
Σύστημα Υγείας.

ΑΥΤΟ δεν σημαίνει ότι οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό δεν
μπορούν να απεργήσουν.

ΘΑ πρέπει όμως τότε να ικανοποιούνται δύο αυστηρές προϋποθέσεις:

ΠΡΩΤΟΝ, να έχουν πείσει για τη σοβαρότητα των αιτημάτων τους.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, να έχουν διασφαλίσει ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα
κινδυνεύσει και δεν θα επιβαρυνθεί η υγεία κανενός ασθενούς.

ΜΕΣΑ από αυτό το πρίσμα η απόφαση της ΕΙΝΑΠ να αναστείλει τις κινητοποιήσεις…

ΗΤΑΝ μια απόφαση ευθύνης, καθώς η συνέχισή τους…

ΙΔΙΩΣ όταν το υπουργείο είχε ήδη ικανοποιήσει μεγάλο μέρος των αιτημάτων…

ΘΑ έφερνε το ιατρικό σώμα σε προφανή σύγκρουση με τους πολίτες.

ΜΕΣΑ από το ίδιο πρίσμα η συνέχιση της απεργίας…

ΑΠΟ τους γιατρούς ορισμένων μόνο νοσοκομείων και σε αντίθεση με την
επίσημη γραμμή της συνδικαλιστικής τους ηγεσίας…

ΜΟΙΑΖΕΙ παντελώς αδικαιολόγητη.