ΜΑΤΙΕΣ Ω, τι κράτος…

ΧΡΟΝΙΑ και χρόνια γράφω σε τούτη τη στήλη πως είμαστε κράτος της
πλάκας. Κι αυτό αποδεικνύεται κάθε μέρα, κάθε ώρα. Απεδείχθη, με τον πιο
δραματικό τρόπο, και τη νύχτα της Τετάρτης προς Πέμπτη, στο μακελειό της οδού
Νιόβης. Τόσο αίμα, τόση αγωνία, τόσες ανθρώπινες ζωές στο έλεος ενός
αδίστακτου κακοποιού! Κι όλ’ αυτά από βλακεία, από επιπολαιότητα, από
ευθυνοφοβία, από αποφάσεις στο πόδι, από έλλειψη ψυχραιμίας και σωστού
σχεδιασμού μιας αστυνομικής επιχείρησης.

Έγραψε, χθες, η «Ελευθεροτυπία»: «Μακελειό για το γόητρο της ΕΛ.ΑΣ. Τυφλή
έφοδος μετά τη γελοιοποίηση. Βαριές ευθύνες. Ρίσκο που δεν πήραν όταν όμηρος
ήταν αστυνομικός». Δεν είναι αλήθεια; Έγραψαν «ΤΑ ΝΕΑ»: «Βαρύ κατηγορώ
κατά της ΕΛ.ΑΣ. Νόμιζαν ότι η χειροβομβίδα ήταν ψεύτικη». Δεν είναι
αλήθεια; Έγραψε η «Καθημερινή»: «Εικόνα κρατικής διάλυσης. Απίστευτο
μακελειό στο κέντρο της Αθήνας, με δράστη πεντάκις αποδράσαντα δολοφόνο».
Δεν είναι αλήθεια;

Αλλά, να πάμε και παρακάτω… Σημείωσε ο ημέτερος Γιάννης Διακογιάννης: «…
Μπορεί, τον ρόλο της Πολιτείας, στην περίπτωση της χθεσινής απαγωγής, να τον
παίρνει στα χέρια του ο οποιοσδήποτε καλός ή κακός δημοσιογράφος, ο
οποιοσδήποτε καλός ή κακός τηλεοπτικός σταθμός; Ακόμη και όταν ο ποινικός
δραπέτης απείλησε τον δημοσιογράφο του Σκάι ότι θα αλλάξει κανάλι και θα πάει
στο Mega ή στον Antenna αν δεν κάνει ό,τι του πει, δεν φάνηκε κανείς αρμόδιος
να συγκινείται…».

Τόνισε ο Αντώνης Καρακούσης («Καθημερινή»): «… Το κράτος σε πλήρη αποσύνθεση
δεν ήταν σε θέση να κάνει το παραμικρό, απέναντι στον πεντάκις αποδράσαντα
Ελληνορουμάνο. Η διαπίστωση του παράλυτου κράτους, κοινή απ’ όλους τα
τελευταία χρόνια, ήλθε στο φως, μεταδίδοντας ανασφάλεια και φόβο στους
πολίτες. Η αστυνομία, άβουλη, δεν ήταν σε θέση ούτε το δρόμο να κλείσει, για
να επιτρέψει την ευχερέστερη διέλευση των ασθενοφόρων και την ταχεία μεταφορά
των τραυματιών…».

Λέω κι εγώ: είναι δυνατόν, δεκάδες αστυνομικοί να έχουν περικυκλώσει μια
πολυκατοικία, σε διαμέρισμα της οποίας κρατάει ομήρους τέσσερις ανθρώπους ένας
κακοποιός αποφασισμένος για όλα και με μια χειροβομβίδα απασφαλισμένη
στο χέρι και ανάμεσα στους αστυνομικούς να περιφέρονται
δημοσιογράφοι, φωτορεπόρτερ και κάμεραμαν, εμποδίζοντάς τους να κάνουν τη
δουλειά τους;

Λέω και τούτο: αληθεύει, όπως καταγγέλθηκε στην τηλεόραση, ότι ο εισαγγελέας
που ήταν επικεφαλής στην «επιχείρηση» χτύπησε το κουδούνι του Ελληνορουμάνου,
του συστήθηκε και κατόπιν έδωσε εντολή στους αστυνομικούς να προχωρήσουν σε
«αναίμακτη επέμβαση»; Πηγαίνει κανείς στον πόλεμο χωρίς να ‘χει οπλισμένο το
τουφέκι του και τρέχει να συλλάβει τον εχθρό δίχως να χρησιμοποιήσει βία, αν χρειασθεί;