ΡΙΠΕΣ Αυτονόητα

ΑΝ η δημοσιότητα που ­ εξ ανάγκης, όπως διευκρινίσθηκε ­ δόθηκε στις
επιστολές του Πρωθυπουργού προς τους υπουργούς έδωσε στο κοινό μια εικόνα για
τον προγραμματισμό των υπουργείων…

ΕΝΤΟΥΤΟΙΣ ­ και εξ αντικειμένου ­ η επιγραμματική αναφορά στα προς
επίλυση εκκρεμή προβλήματα ελάχιστα διαφωτιστική υπήρξε…

ΚΑΙ η απαρίθμησή τους μάλλον δεν συνεισέφερε στην αποσαφήνιση αποριών
τόσο για τις επιλογές ­ γνωστές εν πολλοίς ­ όσο και τις καθυστερήσεις που
έχουν σημειωθεί.

ΩΣΤΟΣΟ, η δημοσιοποίηση λειτουργεί και ως δημόσια δέσμευση των υπουργών
για την εκτέλεση, εντός τακτικής προθεσμίας, έργου…

ΕΣΤΩ και σαν ­ έμμεση ούτως ή άλλως ­ υπόμνηση των υπεσχημένων.

ΠΑΝΤΩΣ ουδείς έγινε σοφότερος με την πρωθυπουργική παρέμβαση…

ΙΣΩΣ, μάλιστα, να αντιλαμβανόταν τη σκοπιμότητά της αν είχε διαφορετικό χαρακτήρα…

ΙΔΙΩΣ επισημάνσεων και ελέγχου για την πορεία εκτέλεσης του
κυβερνητικού προγράμματος.

ΓΙΑΤΙ αυτονόητο ­ για όλους, πόσο μάλλον για τους υπουργούς ­ είναι πως
η κυβέρνηση κρίνεται από το έργο της…

ΚΑΙ δύσκολα οι δι’ επιστολών υπομνήσεις αποκαθιστούν ελλείμματα και καθυστερήσεις.

ΚΑΙ αναντιρρήτως, η πρωθυπουργική αναφορά στην ανάγκη στροφής στα
καθημερινά προβλήματα του πολίτη έχει σημασία…

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ όμως η δρομολόγηση συγκεκριμένης πολιτικής για τις σχέσεις
κράτους – πολιτών…

ΠΟΥ, δυστυχώς. απέχουν πολύ ακόμη από την ­ επιθυμητή, όπως
διακηρύσσεται ­ γεφύρωση των αποστάσεων με την πάταξη της γραφειοκρατίας…

ΚΑΙ το τέλος της ταλαιπωρίας στις συναλλαγές με τις δημόσιες υπηρεσίες.