ΜΑΤΙΕΣ Η συνέχεια

ΗΤΑΝ όλοι εκεί, στον Άγιο Κωνσταντίνο της Γλυφάδας, για την κηδεία του Τρύφωνα
Τζανετή: ο Νεστορίδης, ο Δομάζος, ο Παπαϊωάννου, ο Καμάρας, ο Σταματιάδης, ο
Κανάκης, ο Κοτρίδης, ο Σκευοφύλακας, ο Γαζής, ο Παραγιός, ο Παπαποστόλου. Και
άλλοι. Πολλοί. Δεν ήταν, όμως, κανένας νέος ποδοσφαιριστής! Της ΑΕΚ, ιδίως. Κανένας!

«Δεν σε τρομάζει αυτό το γεγονός;», ρώτησα τον Καμάρα, που στεκόταν δίπλα μου.
«Με τρομάζει. Έλλειψη κουλτούρας, Λευτέρη. Έλλειψη σεβασμού προς τους
βετεράνους. Στο εξωτερικό, σε όλα τα γήπεδα, πλάι στους επισήμους υπάρχουν
καθίσματα για τους παλαιμάχους. Και περνούν οι φίλαθλοι, αλλά και οι
διοικούντες, βλέπουν τους παλιούς άσους και υποκλίνονται! Εδώ, όμως, ο
σημερινός ποδοσφαιριστής δεν γνωρίζει ποιος έπαιζε στη θέση του, στην ομάδα
του, πριν από πέντε χρόνια! Δεν υπάρχει συνέχεια. Δεν υπάρχει ιστορία…».

Έτσι είναι. Ο ποδοσφαιριστής του 1998 δεν έχει καμία σχέση με τη φανέλα που
φοράει. Φέτος φοράει κίτρινα, του χρόνου θα φορέσει κόκκινα, του παραχρόνου
πράσινα. Ο ρομαντισμός εξέλιπε. Τώρα κυριαρχεί το χρήμα. «Δεν μου δίνεις αυτά
που θέλω; Θα πάω στο απέναντι “μαγαζί” ή στο εξωτερικό». Κι από τη μια στιγμή
στην άλλη ο «θεός» της κίτρινης εξέδρας γίνεται μισητός εχθρός της…

Κι όμως, τα πράγματα δεν πρέπει να ‘ναι έτσι. Ο ποδοσφαιριστής, ο
επαγγελματίας, οφείλει να γνωρίζει την ιστορία της ομάδας του. Οφείλει να
γνωρίζει ποιοι παίκτες πέρασαν πριν απ’ αυτόν και τι άφησαν πίσω τους. Τίποτα
δεν είναι στον αέρα. Αν δεν υπήρχε ο Νεστορίδης, το γήπεδο της ΑΕΚ μπορεί να
μην είχε, που λέει ο λόγος, προβολείς ή χορτάρι. Τα πόδια του Νεστορίδη, ο
ιδρώτας του Νεστορίδη φτιάξανε τους προβολείς και το χορτάρι.

Την ιστορία της ομάδας πρέπει να τη διδάσκει στους παίκτες η διοίκηση. Ένας
παίκτης που γνωρίζει την ιστορία της ομάδας του παίζει πιο καλά. Σέβεται τον
κόσμο. Αισθάνεται πως ανήκει σε μια οικογένεια, η οποία έχει παράδοση, έχει
προσφορά, δεν πάει στα κουτουρού.

Ο Τρύφων Τζανετής υπήρξε ο ποδοσφαιριστής που πρώτος εφήρμοσε στην Ελλάδα το
σύστημα του σέντερ μπακ. Ως προπονητής διέπρεψε. Δημιούργησε, από το τίποτα,
μια σπουδαία ομάδα, το Αιγάλεω. Κατόπιν, πήρε την Εθνική Ενόπλων ­ με
Θεοδωρίδη, Αναστασιάδη, Καμάρα, Σιδέρη, Παπαεμμανουήλ, Παπαϊωάννου, Δερμάτη
κ.λπ. ­ και νίκησε την Ιταλία, στην Μπρέσια! Ως προπονητής της ΑΕΚ έπλασε ένα
σωρό ποδοσφαιριστές. Ήταν έξυπνος και τολμηρός. Είχε φαντασία, είχε γλυκύτητα,
αλλά και πείσμα. Το ελληνικό ποδόσφαιρο του χρωστάει πολλά.