ΜΑΤΙΕΣ Διακοπές

«ΦΕΥΓΩ. Πάω διακοπές. Στα Κύθηρα. Επιτέλους! Θάλασσα, ποδήλατο, εκδρομές,
ανεμελιά και κυρίως, ύπνος σε σπίτι, χωρίς κλειδωμένη εξώπορτα!». Η ανακοίνωση
αυτή, από τη «Μαρία του Φιλοπάππου» ­ έτσι τη λέω ­ καθώς τρέχαμε προς την
Πνύκα, με σορτς και αθλητικά παπούτσια, μου ‘φερε αμέσως στο νου τον Μάνο. Τον
Λοΐζο. «Σε ποιο χωριό στα Κύθηρα θα είσαι, Μαρία;» ρώτησα. «Δεν ξέρω. Έχεις
κάτι να μου προτείνεις;». «Ναι. Να πάτε στον Αβλέμονα…».

Έχουν περάσει πολλά χρόνια. Μπορεί και είκοσι. Η παρέα μας ήταν μεγάλη. Ο
Μάνος Λοΐζος, ο Κώστας Ρεσβάνης, ο Γιάννης Δημαράς, ο Χαρδαβέλλας, ο
Παυλόπουλος, εγώ, η Σούλη, η Ράια, η Αγγελικούλα, η Βάσω, η Κουλτουριάρα, η
Αθηνούλα και ο Νότης. Μέναμε σ’ ένα παμπάλαιο σπίτι, τον «Πύργο», κολλητά στη
θάλασσα. Και τρώγαμε στου Σπύρου. Ένα ταβερνάκι ­ κι αυτό δίπλα στη θάλασσα ­
που δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα, όπως ολόκληρη η περιοχή του Αβλέμονα.

Ο Ρεσβάνης είχε μια βάρκα. Και ο Λοΐζος την κιθάρα του. Ρεσβάνης, Δημαράς,
Νότης, Παυλόπουλος, παίρνανε τα ψαροτούφεκά τους, ανοιγόντουσαν με τη βάρκα,
ψαρεύανε κανα δίωρο και γύριζαν μ’ ένα… τόνο ψάρια! Σαργούς, συναγρίδες,
ροφούς, μουρμούρες, κωλοχτύπες ­ ένα είδος αστακού. Ο Σπύρος άναβε φωτιά.
Ακολουθούσε το τσιμπούσι, με μπόλικο κρασί. Κι ύστερα, μόλις έβγαινε το
φεγγάρι, έπιανε ο Λοΐζος την κιθάρα, τραγουδούσε και μας έπαιρνε την ψυχή…

Ήταν υπέροχα! Ίσως οι καλύτερες διακοπές που ‘χω κάνει στη ζωή μου. Με
αγαπημένους φίλους γύρω μου. Με έρωτες. Με τρέλα για την περιπέτεια. Και
βέβαια, σε σπίτι ξεκλείδωτο, όπως λέει η Μαρία. Γιατί αυτό το πράγμα με τα
κλειδαμπαρώματα και τους συναγερμούς στην Αθήνα είναι κάτι το φοβερό!
Κλειδώνεις, βάζεις σύρτη, βάζεις συναγερμό, έχεις και… μια καραμπίνα πλάι
στο κρεβάτι σου κι ωστόσο τρέμεις, μήπως μπουν κλέφτες στο σπίτι και γίνει το
«έλα να δεις».

Φεύγω κι εγώ. Για διακοπές. Στον Μόλυβο φυσικά. Όπου κανείς δεν κλειδώνει το
σπίτι του, βεβαίως. Και οι γείτονες είναι φίλοι. Γλεντάνε μαζί, τσακώνονται,
τα φτιάχνουν, κερνάνε κρασί ο ένας στον άλλο στην ταβέρνα, κουβεντιάζουν τα
προβλήματα του χωριού σε άτυπες λαϊκές συνελεύσεις, στην καρδιά της αγοράς,
στον πλάτανο, γιορτάζουν.

Ο Μόλυβος έχει προβλήματα. Παλιά, τέτοια εποχή, δεν έβρισκες δωμάτιο για να
μείνεις! Εδώ και τρία χρόνια οι τουρίστες όλο και λιγοστεύουν. Τι συμβαίνει;
Τι φταίει και ο κόσμος, Έλληνες και ξένοι, δεν προτιμά την πανέμορφη Λέσβο,
για τις διακοπές του; Οι αρμόδιοι κάτι πρέπει να κάνουν. Και γρήγορα.

Καλό καλοκαίρι σε όλους. Τον Σεπτέμβρη και πάλι εδώ.