ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Καζαντζίδης

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες.Ο Θ. Κρητικός, από το Άστρος Κυνουρίας,
γράφει: «Διαφωνώ με την άποψη του αναγνώστη της στήλης κ. Γ. Παπαδάκη, σύμφωνα
με την οποία ο Μπιθικώτσης είναι μεγαλύτερος τραγουδιστής από τον Καζαντζίδη
(31-3-98). Ακόμη και αν δεχθούμε το κριτήριο για το μέγεθος της ερμηνευτικής
γκάμας ενός τραγουδιστή, την “ανεπανάληπτη σφραγίδα στο όποιο είδος μουσικής”,
θα δούμε ότι και οι δύο αυτοί τραγουδιστές ικανοποιούν το παραπάνω κριτήριο ως
προς το λαϊκό τραγούδι. Από εκεί και πέρα ο Μπιθικώτσης είναι αδύνατον να έχει
σφραγίσει ανεπανάληπτα το ρεμπέτικο τραγούδι, διότι απλούστατα δεν ήταν
ρεμπέτης ούτε ως προς το είδος της φωνής του ούτε, πολύ περισσότερο, από άποψη
κοινωνική. Τα δε τραγούδια του Μάρκου Βαμβακάρη καλύτερα απ’ όλους τα
ερμηνεύει ο ίδιος ο Μάρκος Βαμβακάρης.

Επίσης, δεν καταλαβαίνω πώς “ο Μπιθικώτσης απέχει παρασάγγας σ’ όλους τους
τομείς από τον Καζαντζίδη”, ο οποίος είναι “τεράστιος” και πώς ο Καζαντζίδης,
που είναι “τεράστιος”, έχει απλά και μόνο “μια πραγματικά αξιόλογη φωνή”.
Πραγματικά αξιόλογες φωνές είχαν και οι Παπαδάκης, Χατζηαντωνίου,
Αναγνωστάκης, Τζαννετής, Τσετίνης και άλλοι λαϊκοί τραγουδιστές, αλλά
τεράστιοι ήταν; Και, χωρίς να θέλω να τους μειώσω σε καμία περίπτωση, θα ήταν
δίκαιο να τοποθετήσουμε τον Στέλιο έτσι απλά ανάμεσά τους;

Αυτό, όμως, που με ενόχλησε περισσότερο από τα όσα αναφέρει ο κ. Γ. Παπαδάκης,
είναι το ότι ο Μπιθικώτσης “άλλαξε την ιστορία στο ελληνικό τραγούδι με τον
“Επιτάφιο”…”. Δεν θεωρώ δίκαιο, όταν αναφερόμαστε γενικά στο τραγούδι και
ειδικότερα σε μεγαλειώδη μουσικά έργα, όπως αυτά του Μίκη Θεοδωράκη, να
βάζουμε μπροστά τον ερμηνευτή. Ο “Επιτάφιος”, το “Άξιον Εστί” και η
“Ρωμιοσύνη” έδωσαν, παρά πήραν, αξία, από τον πραγματικά συγκλονιστικό
Μπιθικώτση. Και αν υπάρχει τραγουδιστής που για χάρη του θα μπορούσαμε να
“αδικήσουμε” τους δημιουργούς των τραγουδιών του, αυτός είναι ο Στέλιος
Καζαντζίδης, διότι έχουμε ακούσει, κατά καιρούς, τους ίδιους τους δημιουργούς
να λένε ότι εάν δεν “είχαν στα χέρια τους” τη φωνή του Στέλιου, κάποιες
μελωδίες δεν θα είχαν γραφτεί.

Πέρα, όμως, από την τελειότητα της φωνής του, που μπορεί και να αμφισβητηθεί,
ο Στέλιος έχει κάτι ακόμα· μία κοινωνική διάσταση που μόνο σ’ αυτόν χάρισε ο
κόσμος, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια για οποιαδήποτε σύγκριση».