ΡΙΠΕΣ Κρίμα…

ΟΣΑ και αν ειπωθούν ή γραφούν για την πρωτοφανή δικαστική απόφαση
ασφαλιστικών μέτρων κατά του Λεξικού Μπαμπινιώτη…

ΑΣΦΑΛΩΣ δεν αρκούν για να στιγματίσουν τη λογοκριτική παρέμβαση…

ΥΠΟ την πίεση της όποιας ­ πραγματικής ή υποκριτικής ­ αγανάκτησης για
την αναφορά στην καταχρηστική προσωνυμία παικτών και φιλάθλων από τους
αντιπάλους τους.

ΚΑΙ επόμενο μεν ήταν πως αφορμής δοθείσης και κατά το γνωστό «ενός
κακού δοθέντος, μύρια έπονται»…

ΕΜΕΛΛΕ να ακολουθήσει πληθύς διαμαρτυριών για άλλες, επίσης
καταχρηστικές, προσωνυμίες που περιλαμβάνονται στο Λεξικό.

ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΗ όμως και ασφαλώς θλιβερότερη ήταν η «αιδήμων σιωπή» ­ σε
ποια άλλη χώρα θα μπορούσε τάχα να συμβεί… ­ και εκείνων ακριβώς…

ΠΟΥ ­ ανεξαρτήτως φυσικών αντιθέσεων, απόψεων ή πολύ ανθρώπινων
επαγγελματικών αντιζηλιών ­ στοιχειώδη υποχρέωση έχουν να υπερασπίζονται την
ελευθερία της πνευματικής εργασίας και δημιουργίας…

ΑΛΛΑ και εκείνων που η νομική τους κατάρτιση ­ και οι ιδιαίτερες
συνταγματικές γνώσεις ­ θα επέβαλαν να είχαν πάραυτα αντιδράσει.

ΚΑΙ αν η ακαδημαϊκή κοινότητα δεν θεωρεί πως τέτοια λογοκριτικά
φαινόμενα είναι ­ αμέσως και ευθέως ­ αποκρουστέα…

ΔΙΕΡΩΤΑΤΑΙ κανείς πώς αντιλαμβάνεται την ιδιότητα και το χρέος της.

ΟΣΟ για τους ­ λαλίστατους σε άλλες, ήσσονος σημασίας, περιπτώσεις ­
γνωστούς και μη εξαιρετέους νομομαθείς…

ΠΡΟΦΑΝΩΣ στάθμισαν ­ κρίμα ­ σκοπιμότητες ολωσδιόλου άσχετες με τις
αρχές ­ επιστημονικές και συνταγματικές ­ που διακηρύσσουν ­ στεντορεία τη
φωνή ­ σε άλλους χώρους.