ΜΑΤΙΕΣ Πάλι τα ίδια…

ΉΜΟΥΝΑ, την Κυριακή, στο Βουκουρέστι. Πήγα να δω τον τελικό του ευρωπαϊκού
πρωταθλήματος Ελπίδων, στο ποδόσφαιρο, μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας. Είχα την
βεβαιότητα, σχεδόν, όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες φίλαθλοι, ότι αυτή η εθνική
ομάδα, που είχε νικήσει, την προηγούμενη εβδομάδα, Γερμανούς και Ολλανδούς, θα
κέρδιζε και τους Ισπανούς και θα κατακτούσε το Κύπελλο. Αλλά, φευ, χάσαμε!
Όπως συνήθως… Διάβασα όσα έγραψαν οι συνάδελφοι που παρακολούθησαν το ματς
για τον διαιτητή, για την ατυχία, για την αστοχία, για τα λάθη. Έχουν δίκιο: ο
διαιτητής αδίκησε τους Έλληνες. Δίκιο έχουν, επίσης, και ως προς την ατυχία,
αλλά και την αστοχία των παικτών μας. Δίκιο έχουν, τέλος, και για το μοιραίο
λάθος του Ελευθερόπουλου ­ του ‘φυγε η μπάλα από τα χέρια ­ που έκρινε το
αποτέλεσμα. Αρκετά, όμως, νομίζω με τις δικαιολογίες. Κάποτε, θα πρέπει να
δούμε την πραγματικότητα στα μάτια. Και να αναρωτηθούμε: γιατί οι ελληνικές
ποδοσφαιρικές ομάδες φτάνουν στη βρύση και ποτέ δεν πίνουν νερό; Τι είναι
εκείνο που τις κάνει, την ύστατη κρίσιμη ώρα, να μη μπορούν «να αρθούν στο
ύψος των περιστάσεων»;

Το 1988, η τότε Εθνική Ελπίδων έφτασε στον τελικό με τους Γάλλους και
ηττήθηκε. Και έφταιγε, και πάλι, ο διαιτητής! Εφέτος, η ΑΕΚ έπαιξε στα
προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων με μια ομάδα του χεριού της, τη
Λοκομοτίβ Μόσχας και ενώ ως το τελευταίο λεπτό είχε εξασφαλίσει την πρόκριση,
τελικά, έφυγε από το γήπεδο νικημένη: έχασε σίγουρο γκολ κι αμέσως μετά έφαγε
γκολ! Τρίτη περίπτωση, στον αγώνα Ελλάδας – Δανίας, στον ΟΑΚΑ, παίξαμε καλά,
δημιουργήσαμε ευκαιρίες για γκολ ­ μία με τον Αλεξανδρή, μοναδική! ­ αλλά γκολ
δεν βάλαμε! Κι έτσι, στο Μουντιάλ, προκρίθηκαν οι αντίπαλοί μας!

Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές, πιστεύω, ενώ είναι τεχνίτες κ.λπ., στην τελική τους
προσπάθεια, όταν πρόκειται για κρίσιμο παιχνίδι, όπως τα παραπάνω, κλωτσάνε
την καρδάρα με το γιαούρτι. Πού οφείλεται αυτό; Άλλοτε στο «θολωμένο μυαλό»
της στιγμής, άλλοτε στη…«μαγκιά» τους κι άλλοτε σε υπερβολική σιγουριά!

Ο Ντέμης Νικολαΐδης, με αποδοχές 250 εκατομμυρίων τον χρόνο, άφησε την ΑΕΚ
εκτός ημιτελικού. Όπερ σημαίνει ζημιά 1,5 δισεκατομμυρίου! Ο Λάκης, που
κοστίζει 350 εκατομμύρια, μαζί με τον Ελευθερόπουλο ήταν οι βασικοί υπεύθυνοι
για το 0-1 από τους Ισπανούς. Και τι να πω για τον Αλεξανδρή… Φυσικά, τίποτα
δεν είναι τυχαίο. Οι Έλληνες παίκτες είναι Έλληνες. Άνθρωποι δηλαδή με πολλές
αρετές, αλλά και μύρια ελαττώματα. Κυριώτερο ελάττωμα, για την περίπτωσή μας,
η έλλειψη ψυχραιμίας. Κυριολεκτικά, το κρύο αίμα. Που είναι το «σήμα
κατατεθέν» των Γερμανών, των Ολλανδών, των Πολωνών, των Γιουγκοσλάβων κ.ά. Θα
έχανε, ποτέ, ο Βαζέχα, τα γκολ που έχασαν ο Νικολαΐδης, ο Λάκης και ο
Αλεξανδρής; Όχι βέβαια.