ΜΑΤΙΕΣ Οι «ρόμπες»

Τη λέξη «ρόμπα» τη λένε οι νέοι. Την άκουσα, μου άρεσε, την πρόσθεσα στο
λεξιλόγιό μου, αλλά τη βρήκα και στο λεξικό του Μπαμπινιώτη. «Ρόμπα: το
πρόσωπο που έχει γίνει ρεζίλι». Λοιπόν, θέλω να το πω απ’ την αρχή: πολλοί,
πάρα πολλοί, γίνανε «ρόμπες», τούτες τις μέρες, που ήταν εδώ το βασιλικό
ζεύγος της Ισπανίας. Και μπράβο ­ για μια φορά, ακόμη ­ στη Μαλβίνα, που τους
«ξεφώνισε» από την εκπομπή της!

«Ρόμπες», εν πρώτοις, έγιναν διάφοροι δημοκράτες, αντιστασιακοί και
προοδευτικοί των τηλεοπτικών «παραθύρων», που έτρεχαν σαν τρελοί στο Ζάππειο,
για να μη χάσουν τη «δεξίωση» με τους εστεμμένους, κολακευμένοι ιδιαίτερα από
το γεγονός ότι θα ανέπνεαν τον ίδιο… αέρα με τον Χουάν Κάρλος και τη γυναίκα
του και θα έπιναν, δίπλα τους, ένα ποτήρι σαμπάνια!

«Ρόμπες» έγιναν και μερικοί επίσημοι, που στέκονταν κορδωμένοι μπρος στον
βασιλιά της Ισπανίας και η φάτσα τους έδειχνε πως σε λίγο, που θα του άπλωναν
το χέρι για χειραψία, η ζωή τους θα αποκτούσε άλλο νόημα! Δεν θέλω να πω
ονόματα. Τους είδα και τους είδατε. Και, βέβαια, κουνήσατε, όπως εγώ,
μελαγχολικά το κεφάλι σας…

«Ρόμπες» δεν έγιναν, γιατί πάντοτε «ρόμπες» είναι, πάμπολλοι λεφτάδες και
κοσμικοί και διαπλεκόμενοι, που μόλις δουν φώτα, δεξιώσεις, τηλεοράσεις,
προσφωνήσεις, φραμπαλά, γενικώς, σπεύδουν με τις στολισμένες σαν λατέρνες
συμβίες τους, «να πάρουν μέρος στη γιορτή», να ποζάρουν, να χαμογελάσουν, να
υποκλιθούν και να περάσουν μιαν ακόμη «αξέχαστη μέρα»…

Κάμποσες φορές, παρακολουθώντας τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, ιδίως εκείνα που είχαν
σχέση με τις βόλτες της Σοφίας στην Αθήνα, θυμήθηκα και μ’ έπιασε σύγκρυο, τις
αρχές της δεκαετίας του ’60. Τότε, που η οικογένεια της τωρινής βασίλισσας της
Ισπανίας, με επικεφαλής τη Φρειδερίκη, έκανε ό,τι γούσταρε σ’ αυτό τον τόπο,
χωρίς να δίνει ποτέ λογαριασμό…

Και γέλασα, φυσικά, αγανακτώντας, συνάμα, ακούγοντας διάφορους ρεπόρτερ,
νεαρούς, κυρίως, να λένε με συγκίνηση και θαυμασμό ότι η Σοφία μίλησε…
ελληνικά, αγόρασε… τετράδια, που της έφερναν στον νου τα μαθητικά της
χρόνια, από τον Πάλλη, ψώνισε κοσμήματα και συμπεριφέρθηκε, με απλότητα,
σαν… κοινή θνητή στους πωλητές, πήγε στου Ελευθερουδάκη και προμηθεύτηκε δυο
­ ξενόγλωσσα ­ βιβλία… για την Ελλάδα και θαύμασε από την Ακρόπολη την
Αθήνα, που, ευτυχώς, δεν είχε «νέφος» και ήταν ωραία!.. Λίγο ακόμα να ‘μενε
στην Ελλάδα το ζεύγος, η τηλεόραση ­ ως και η κρατική ­ θα καταργούσε όλες τις
εκπομπές της και θα σαλιάριζε με τις ώρες, δείχνοντας Χουάν Κάρλος και Σοφία,
Σοφία και Χουάν Κάρλος! Δυστυχώς…