ΜΑΤΙΕΣ Καραμανλικά

ΜΑΣ ΓΡΑΦΕΙ αναγνώστης της στήλης: «Συγχαρητήρια! Μόνο εσείς θυμηθήκατε τον
Καραμανλή της αλήστου μνήμης “οκταετίας”, τη στιγμή που δεκάδες συνάδελφοί σας
τον ανεβοκατέβαζαν “Εθνάρχη” και έκαιγαν λιβάνι και θυμίαμα πάνω από τον τάφο
του…». Όχι, δεν είναι αλήθεια. Πολλοί δημοσιογράφοι είπαν αυτά που έπρεπε να
πουν για τον άλλοτε αρχηγό της Δεξιάς και εκλεκτό του παλατιού και των
Αμερικανών. Και για του λόγου το αληθές:

Γ. Τριάντης («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»): «Υπήρξε απών από την αντίσταση κατά
της Κατοχής, απών και από την αντίσταση εναντίον της χούντας (…). Υπήρξε το
καλό χαρτί των ανακτόρων και του αφηνιασμένου ­ μετά τον Εμφύλιο ­ νικητή. Και
έγινε πρωθυπουργός… Υπήρξε το κοινοβουλευτικό άλλοθι του παρακράτους, η
βιτρίνα ενός σκοταδιστικού κόσμου, που τρομοκρατούσε, εξόντωνε και κυριαρχούσε
ασύστολος. Ο κόσμος αυτός τού προσέφερε τη δυνατότητα να κυριαρχήσει επί
οκταετίαν. Κι εκείνος την αξιοποίησε, επιστρατεύων αυταρχισμό, βία και νοθεία».

Βασ. Μουλόπουλος («Το Βήμα»): «Ο Κ. Καραμανλής νίκησε. Γιατί η Αριστερά
ανακήρυξε ως τον μεγαλύτερο ηγέτη της νεώτερης Ελλάδας τον εφευρέτη της
αντιπαροχής, τον πολιτικό της μπουλντόζας και του τσιμέντου, τον προστάτη των
εργολάβων, τον πατέρα του τέρατος που λέγεται Αθήνα, τον φυσικό και ηθικό
αυτουργό της ερήμωσης της επαρχίας, τον δουλέμπορο που έστελνε τα καραβάνια με
τους μετανάστες να δουλέψουν για το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας».

Ευγ. Αρανίτσης («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»): «Τη στέγνωσε όντως την ψυχή του
ο πρόεδρος; Δεν νομίζω. Η αλήθεια είναι, εδώ που τα λέμε, ότι επρόκειτο, όπως
συμβαίνει συνήθως, για ένα ψυχισμό εξ αρχής στεγνό, για μια ψυχή που την
απωθούσε η ιδέα της πραγματικής, θερμής, ζώσας συντροφικότητας και ήταν
αδύνατον να δονηθεί αν δεν την διαβεβαίωναν προηγουμένως πως την θεωρούσαν
πρώτη ανάμεσα σε όλες».

Γ. Βότσης: («Ελευθεροτυπία»): «Εξουσιομανής από τα μικράτα του, χρησιμοποίησε
θεμιτά και αθέμιτα μέσα για να εισέλθει στην πολιτική και να ανέλθει και να
κρατηθεί στην κορυφή της ιεραρχίας. Αυταρχικός, μονήρης κι εγωπαθής,
περιβαλλόταν από κόλακες μάλλον, παρά φίλους. Έζησε λιτά, αλλά και άνετα,
χωρίς να βάζει ποτέ το χέρι στην τσέπη και να νοιάζεται που το περιβάλλον του
πλούτιζε. Με αδιαφανή προσωπική ζωή, ευτύχησε να νυμφευθεί μια εξαίρετη κυρία,
που ουδέποτε τον εξέθεσε».

Δημ. Δανίκας («ΤΑ ΝΕΑ»): «Ε, εσείς Εθναρχόπληκτοι, για μπείτε στον κόπο και
ρωτήστε εκατομμύρια καρούμπαλα, πόσο Εθνάρχης υπήρξε ο Καραμανλής! Τι να
πρωτοθυμηθούν τα καρούμπαλα; Τις εκλογές που κέρδισε ο “εθνάρχης” με
ψηφοφόρους νεκρούς και… κυπαρίσσια; Το τσιμέντο, τα τούβλα, τα πανωσηκώματα,
τις αντιπαροχές; Όποια, μα όποια σημερινή τριτοκοσμική κακομοιριά μας,
θεμελιώθηκε από τον… εθνάρχη!».

Αυτά από μερικές, μόνο, γρήγορες ματιές, στα «ΝΕΑ», το «ΒΗΜΑ» και την «Ελευθεροτυπία»…