ΜΑΤΙΕΣ Για την ΕΡΤ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της ΕΡΤ, Παν. Παναγιώτου, δεν είναι τυχαίος άνθρωπος. Έχει γνώσεις.
Έχει μυαλό. Έχει ευαισθησία. Και δεν μπήκε στο ΠΑΣΟΚ την εποχή των θριάμβων,
για να επωφεληθεί. Μπήκε τη δύσκολη ώρα του 1989, για να βοηθήσει. Και το ’73,
νεαρός, ήταν ένας από εκείνους που αγωνίσθηκαν για την τιμή όλων μας, στο Πολυτεχνείο.

Από ένα τέτοιο πρόσωπο, έχει κανείς απαιτήσεις. Δεν μπορεί να το σκέφτεται, ας
πούμε, να κρατάει στο χέρι του ένα κομπιουτεράκι και να κάνει λογαριασμούς για
ακροαματικότητες, έσοδα από διαφημίσεις και έξοδα για παραγωγές. Ούτε μπορεί
να το βλέπει, χάριν του «ανανεωμένου προγράμματος», να αδιαφορεί για την τύχη
εκπομπών με αναγνωρισμένη ποιότητα και να επιτρέπει τη συρρίκνωση, σε τρεις
ώρες την εβδομάδα, της εκπαιδευτικής τηλεόρασης.

Η εκπαιδευτική τηλεόραση, στη δεκαετία του ’80, είχε πρόγραμμα 20 ωρών. Την
εποχή της δίκης του Κοσκωτά εξαφανίσθηκε από το κανάλι! Μετά τη δίκη,
το 20ωρο πρόγραμμα έγινε 5ωρο! Πέρυσι, υπήρξε αναβάθμιση: οι πέντε ώρες
αυξήθηκαν σε οκτώ. Εφέτος, όμως, είχαμε άλλες περιπέτειες: η εκπομπή
μεταδιδόταν κάθε μέρα, 9-10 το πρωί, αλλά όχι και το Σάββατο! Και, τούτες τις
μέρες, αποφασίσθηκε, το πρόγραμμα να περιορισθεί μόλις σε ένα… τρίωρο και να
παίζεται μόνο κάθε Σάββατο, 7-10 π.μ.! Που θα πει, ότι θα πρέπει να σηκώνονται
τα παιδιά και οι δάσκαλοι, το Σάββατο, ημέρα ανάπαυσης, τα άγρια χαράματα, για
να παρακολουθήσουν τηλεόραση!

Είναι φανερό, ότι η ΕΡΤ δεν θέλει την εκπαιδευτική τηλεόραση. Γι’ αυτό και την
μεταχειρίζεται σαν κλωτσοσκούφι! Αισθάνεται σα να της έχουν φορτώσει στην
πλάτη ένα δυσβάσταχτο βάρος, από το οποίο, φυσικά, επιθυμεί να απαλλαγεί. Για
να εξοικονομήσει κάποιες ώρες, που θα χρησιμοποιήσει «επωφελέστερα», κατά την
κρίση της. Αφού, όμως, πιστεύει ότι δεν χρειάζεται την «εκπαιδευτική», γιατί
δεν την σταματάει μια και καλή; Έτσι, και χρήματα θα γλιτώσει και τους 11
ανθρώπους, που δουλεύουν με μεράκι γι’ αυτή την υπόθεση, θα πάψει να τους βασανίζει.

Σημειώνω, πάντως, για τους μη γνωρίζοντες, ότι η εκπαιδευτική τηλεόραση
προσφέρει έργο. Σπουδαίο! Πολύτιμο! Έχει καταπληκτικά προγράμματα γύρω από την
υγεία, τη σεξουαλική ζωή των νέων, τα ναρκωτικά, την οικολογία, το AIDS, τον
αθλητισμό, τον επαγγελματικό προσανατολισμό κι ακόμη, μοντέρνες εκπομπές για
την εύκολη εκμάθηση ξένων γλωσσών (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά,
ισπανικά και γιαπωνέζικα), όπως και θαυμάσιες εκπομπές για τη ζωγραφική, τη
γλυπτική, το θέατρο, τη λογοτεχνία κ.λπ. Τα περισσότερα απ’ αυτά τα
προγράμματα, η «εκπαιδευτική» τα αναπαράγει σε βιντεοκασέτες, τις οποίες
μοιράζει σε σχολεία, βιβλιοθήκες και πολιτιστικούς φορείς.

Καταλήγω: Η «εκπαιδευτική» δεν πρέπει να συρρικνωθεί, αλλ’ αντίθετα, να
αναβαθμισθεί. Και ελπίζω ότι ο κ. Παναγιώτου θα λογαριάσει αυτές τις σκέψεις.
Που δεν είναι μόνο οι δικές μου, βέβαια.