ΜΑΤΙΕΣ Ο έρωτας

ΠΑΝΕ πολλά χρόνια, από τότε. Η βαφτισιμιά μου ήταν επτά χρόνων και έδειχνε να
‘χει κάποια κλίση στη ζωγραφική. Μια μέρα, την πήρε η μητέρα της από το χέρι
και την πήγε στο «Μινιόν», όπου θα γινόταν ένας διαγωνισμός ζωγραφικής για
παιδιά, με πλούσια δώρα. Η Μυρσίνη ­ έτσι τη λένε ­ έκατσε δίπλα σ’ ένα όμορφο
αγοράκι, οκτώ χρόνων, έβγαλε τα μολύβια της από την κασετίνα κι έπιασε να
ζωγραφίζει ένα φεγγάρι, που ξεπρόβαλλε μέσα από τα σύννεφα.

Ένα φεγγάρι, που βγαίνει από τα σύννεφα, άρχισε να ζωγραφίζει και το όμορφο
αγοράκι, αφού αυτό ήταν το θέμα του διαγωνισμού. Αλλά το αγοράκι δεν σκάμπαζε
από ζωγραφική. Έφτιαχνε τετράγωνα φεγγάρια, τα ‘σβηνε με το γομολάστιχα κι όλο
αναστέναζε. Η Μυρσίνη, αντίθετα, «πετούσε». Μέσα σε 10 λεπτά, είχε φτιάξει το
«έργο» της κι ετοιμαζόταν να το παραδώσει. Αν παρέδιδε, όμως, το έργο της, θα
έφευγε από την αίθουσα και θα ‘χανε την παρέα του όμορφου αγοριού, που καθόταν
δίπλα της. Του αγοριού, που της άρεσε πάρα πολύ…

Σκέφτηκε, λοιπόν, να συνεχίσει να ζωγραφίζει, ώσπου να τελειώσει και το
αγοράκι τον «πίνακά» του. Πήρε ένα μαύρο μολύβι και βάλθηκε να μουντζουρώνει
τα σύννεφα, για να τα κάνει πιο βαριά. Αλλά, με τις απανωτές μολυβιές, τα
σύννεφα έγιναν τόσο μαύρα, που κατάπιαν και το φεγγάρι! Το «έργο», έτσι,
καταστράφηκε. Αλλά η Μυρσίνη ήταν ευτυχισμένη: είχε κάτσει μισή ώρα ακόμα
δίπλα στο αγοράκι που της άρεσε. Μισή ώρα, γεμάτη χαρά και καρδιοχτύπι.

Τα θυμήθηκα όλ’ αυτά, γιατί πρώτον, πληροφορήθηκα ότι το «Μινιόν» έχει μεγάλες
περιπέτειες ­ και με συνδέουν και μένα πολλά μ’ αυτό το κατάστημα ­ και
δεύτερον, γιατί όλη η Αθήνα μιλάει γι’ αυτά που είπε ο καθηγητής Τριχόπουλος
στην Ακαδημία. Ότι, δηλαδή, «ο έρωτας και τα συνακόλουθά του συμπορεύονται με
την καλή υγεία (…) Μεγάλες και αξιόπιστες σύγχρονες έρευνες τεκμηρίωσαν ότι
η συχνότητα του οργασμού σχετίζεται αρνητικά με την γενική θνησιμότητα, τόσο
των ανδρών όσο και των γυναικών».

Χρειαζόμασταν, όμως, «επιστημονική τεκμηρίωση», για να υποκλιθούμε στον έρωτα
και να αναγνωρίσουμε τον κυρίαρχο ρόλο που παίζει στην υγεία μας και στη ζωή
μας; Υπάρχει κάτι πιο σημαντικό στον κόσμο από τον έρωτα; Από τη ζωογόνο πνοή
του; Υπάρχει κάτι πιο σημαντικό στον κόσμο από τα μάτια ενός κοριτσιού, που
λάμπουν, καθώς κοιτάζουν το πρόσωπο του αγαπημένου; Ένας ερωτευμένος άνθρωπος
είναι ζωντανός, έχει όνειρα, κάνει σχέδια, μ’ ένα σάλτο βρίσκεται στο φεγγάρι,
είναι επαναστάτης, είναι χαρούμενος ή και απελπισμένος, αλλά ζει και
είναι υγιής. Ποιος αμφιβάλλει; Και ποιος αμφέβαλλε;