[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Το φερμουάρ ­ αυτή η καταπληκτική εφεύρεση που αντικατέστησε τα κουμπιά στα
περισσότερα παντελόνια ­ μπήκε πλέον για τα καλά στην πολιτική…

ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ μόνο για τον πρόεδρο Κλίντον, τον οποίο ο αμερικανικός Τύπος
ονόμασε «Κύριο χαλαρό φερμουάρ». Εννοούμε τους βουλευτές της Ν.Δ. ­
συμπεριλαμβανομένου και του επιτίμου του κόμματος ­ οι οποίοι έκλεισαν με
«φερμουάρ» το στόμα τους μπροστά στο φόβο να χάσουν την βουλευτική τους έδρα.
Τι κι αν διέγραψε ο κ. Καραμανλής με συνοπτικές διαδικασίες ορισμένα από τα
σημαντικότερα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Τι κι αν μία από τις βασικότερες
αρχές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι η ελευθερία των βουλευτών να
ψηφίζουν σύμφωνα με τη συνείδησή τους. Τι κι αν το Πειθαρχικό Συμβούλιο του
κόμματος είχε σύνθεση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του αρχηγού…

(Σελ.

8 –

9).

Πάντως εκ των πραγμάτων, οι εξελίξεις στη Ν.Δ. κάνουν τον κ. Σημίτη να τρίβει
τα χέρια του και να φυλάει το λαγοπόδαρό του, αφού ενώ οι αγρότες βρίσκονται
στους δρόμους, οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ συνεχίζονται και τα
εσωτερικά προβλήματα στο ΠΑΣΟΚ παραμένουν, η κοινή γνώμη ασχολείται με τις
καρατομήσεις στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο κ. Σημίτης, ωστόσο,
επιχείρησε χτες να κλείσει τουλάχιστον το εσωκομματικό μέτωπο και γι’ αυτό
συναντήθηκε με τη γραμματέα της Νεολαίας του κόμματος κυρία Τώνια Αντωνίου.

(Σελ.

7).

Προβλήματα, όμως, δεν έχουν μόνο οι μικρές χώρες, όπως η Ελλάδα, αλλά και οι
γίγαντες της Ευρώπης, όπως η Γερμανία. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, η
ανεργία στη Γερμανία προσεγγίζει τα 5 εκατομμύρια (πολύ μεγαλύτερη στην πρώην
Ανατολική Γερμανία) και, βέβαια, η κοινωνική έκρηξη βρίσκεται προ των πυλών.
Ενδεικτικές ήταν οι μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας ανέργων που
πραγματοποιήθηκαν χτες στις μεγάλες γερμανικές πόλεις, Νυρεμβέργη, Βόννη,
Ντύσελντορφ, Βερολίνο και Μόναχο. Κυρίαρχο σύνθημα των διαδηλωτών: «Να φύγει ο
Κολ». Και βέβαια, ο καγκελάριος έχει τώρα περισσότερους πονοκεφάλους από το
ευρώ…

(Σελ. 59).

Στο μέτωπο των εθνικών θεμάτων, η ελληνική κυβέρνηση δέχεται τις πιέσεις της
βρετανικής προεδρίας για να απελευθερώσει τα κοινοτικά κονδύλια που η Αθήνα
έχει δεσμεύσει από το 1996 μετά την πρόκληση των Τούρκων στα Ίμια. Στόχος του
Λονδίνου είναι να φτιάξει ένα ελκυστικό πακέτο για να προσελκύσει την Άγκυρα
στην Ευρωπαϊκή Διάσκεψη. Προσπάθεια που αναμένεται να μη φέρει κανένα
αποτέλεσμα, αφού η Τουρκία εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο και ως γνωστόν η
σκληρή στάση έχει πολιτικά οφέλη στο εσωτερικό.

(Σελ. 5).