ΜΑΤΙΕΣ Με τα παιδιά…

ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ και στις πολύ καλές μου το Σάββατο το πρωί, που βγήκα να κάνω τα
καθημερινά πέντε χιλιόμετρά μου στα δρομάκια του Φιλοπάππου. Το σώμα μου
πονούσε, από ένα κρυολόγημα που είχα αρπάξει την Παρασκευή, εξαιτίας της
επιμονής του Μίκη να κάτσουμε, μετά τον περίπατό μας, σ’ ένα νοτισμένο
παγκάκι, ενώ σουρούπωνε και η υγρασία έπεφτε βαριά, παντού.

Δεν ήμουν και στις πολύ καλές μου, αλλά η μικρή Μαρία, που με συντροφεύει στο
περπάτημα, μου άλλαξε τη μέρα: «Μέσα σ’ αυτό το καταχείμωνο, ανακάλυψα μιαν
ανθισμένη αμυγδαλιά!», μου είπε ενθουσιασμένη. «Πού βρίσκεται;» ρώτησα. «Στο
Αστεροσκοπείο». Τρέξαμε αμέσως προς τα εκεί. Την είδα. Και μου πήρε την ψυχή,
έτσι όπως ήταν στολισμένη με τα λουλούδια της, όμορφη, νεανική, αισιόδοξη.

Γύρισα στο σπίτι και τηλεφώνησα στον Αντώνη Σαμαράκη. «Πες μου τι έγινε χθες
στην Παλιά Βουλή που ο δήμαρχος σού απένειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης; Είχε
κόσμο;». «Γιατί δεν ήρθες;» μου ‘κανε ο Αντώνης, μουτρωμένος. «Δεν μπορούσα.
Είμαι σε μια επιτροπή του ΥΠΠΟ για τις συντάξεις σε συγγραφείς κ.λπ. κι εκείνη
την ώρα συνεδριάζαμε… Λοιπόν, τι έγινε; Θα μου πεις;».

Ο Σαμαράκης άλλαξε διάθεση. «Ήταν θαύμα!», μου φώναξε. «Γεμάτη η αίθουσα!
Εκατοντάδες οι όρθιοι! Και πάρα πολλά παιδιά. Και επίσημοι πολλοί. Και κάτι
αναπάντεχο, αλλά πολύ ωραίο: την τελετή παρακολούθησαν και ο Γιώργος Μπαλάφας
με τον Μάκη Μπουκουβάλα. Πριν από λίγο τηλεφωνήθηκα μαζί τους. Ήταν
συγκινημένοι και με συγκίνησαν και μένα ιδιαίτερα…».

«Το χρονογράφημά μου, τη Δευτέρα, θα είναι αφιερωμένο σ’ αυτή την εκδήλωση.
Έχεις να μου πεις κάτι ξεχωριστό, που δεν θα υπάρχει στα ρεπορτάζ των
εφημερίδων;». Ο συγγραφέας έμεινε για λίγο συλλογισμένος. «Ναι, έχω!», μου
είπε άξαφνα: «Έχω μερικά ποιηματάκια που μου ‘γραψαν παιδιά δύο Δημοτικών
Σχολείων ­ 14ο και 116ο ­ και μου τα ‘δωσαν, όταν ήλθαν να με συγχαρούν…».
«Βάλτα στο fax και στείλτα μου, σε παρακαλώ…».

Το fax ήρθε. Κι εγώ αντιγράφω όσα στιχάκια χωράει πια η στήλη: «Τα δικά σας
βιβλία αγαπάμε / και μαζί σας στα ουράνια πετάμε / Μας αρέσουν πολύ / είναι
όλη η ζωή / Είσαστε φανταστικός / αλλά και εκπληκτικός»! Χριστίνα Καραφύλλη.
«Είστε μέγας συγγραφέας / είσαστε φανταστικός / τα βιβλία σας διαβάζω /
είσαστε διδακτικός / Στο δρόμο αν σας συναντήσω / θέλω να σας ξαναδώ / γιατί
πάντα θα σας λέω / πόσο θα σας αγαπώ». Θέμης Μητρόπουλος. «Τα βιβλία σας είναι
ωραία / θα έλεγα φανταστικά / η έκφρασή σας είναι τέλεια / την καταλαβαίνουν
τα παιδιά / Σας αγαπάμε όλοι τόσο πολύ / και κάποιοι μάλιστα έχουμε γίνει /
φίλοι σας φανατικοί». Θεμιστοκλής Καραβέλας.