ΜΑΤΙΕΣ Ο Χρυσόστομος

ΕΞΩ ΦΡΕΝΩΝ, όπως διάβασα στα «ΝΕΑ» (Πέμπτη), είναι οι Συνοδικοί μητροπολίτες
με τον Ζακύνθου Χρυσόστομο, για τη συνέντευξή του στο περιοδικό «Πεντχάουζ».
Είπαν πως «είναι απαράδεκτος», «κάνει συνεχώς τον έξυπνο», «έχει εξευτελίσει
την Εκκλησία», «μας ρεζίλεψε με τη συνέντευξή του»! Και, για όλους αυτούς τους
λόγους, αποφάσισαν να τον καλέσουν σε έγγραφη απολογία.

Πήγα στο περίπτερο και πήρα το «Πεντχάουζ». Μελέτησα, φράση με φράση, τη
συνέντευξη του μητροπολίτη. Και τη βρήκα έξοχη! Να, επιτέλους, ένας ιερωμένος
­ υπάρχουν και πολλοί άλλοι, ευτυχώς ­ που σκέφτεται τον ουρανό, αλλά πατάει
τα πόδια του στη γη, βλέπει τι γίνεται γύρω του, αγαπάει ουσιαστικά τη νεολαία
και είναι ικανός, κατά την άποψή μου, να την τραβήξει από τις καφετέριες και
να τη συμφιλιώσει με την Εκκλησία.

Κατηγορήθηκε ο Χρυσόστομος για το γεγονός ότι έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό
αυτό, που έχει φωτογραφίες γυμνών γυναικών κ.λπ. Και απάντησε, εύστοχα: «Ας
μας δώσουν έναν κατάλογο, για το ποιες εφημερίδες είναι καλές, αλλά και ποια
περιοδικά». Εγώ, θα προσθέσω: το «Πεντχάουζ» διαβάζεται από άνδρες. Νέους και
μεσήλικες. Γιατί ένας μητροπολίτης, που και με τον τελευταίο εγκληματία
επικοινωνεί, θα αρνηθεί να επικοινωνήσει με τους αναγνώστες του εν λόγω περιοδικού;

Όσο για τη συνέντευξη: με αυτά που είπε ο μητροπολίτης, πιστεύω, συμφωνεί το
μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού λαού. Για παράδειγμα: Πόσοι είναι εκείνοι,
σήμερα, που θεωρούν αμάρτημα τις προγαμιαίες σχέσεις; Ελάχιστοι. Ε, λοιπόν, ο
Χρυσόστομος δεν είναι με αυτούς τους ελάχιστους. Είναι με τους πολλούς. Με τη
φύση. Με τη ζωή. Με την πραγματικότητα. Και, σωστά λέει, πως το προγαμιαίο σεξ
«προετοιμάζει ένα γάμο να πετύχει».

Να, μερικές άλλες απόψεις του: «Δεν είμαι αντίθετος με τα καλλιστεία. Αλλά δεν
θα πήγαινα να τα παρακολουθήσω. Δεν είναι κάτι που με συγκινεί, που με έλκει.
Δεν μου αρέσει αυτό το παζάρι του κρέατος». «Σε μια γυναίκα, πρέπει να τα
θαυμάζεις όλα. Εάν μείνεις σε ένα μόνο, δεν ξέρεις να διαλέξεις». «Ήμουν
ποδοσφαιρόφιλος και Ολυμπιακός. Σήμερα δεν μπορώ να εκφράσω τις αθλητικές
προτιμήσεις μου, γιατί δεν μπορώ να διχάσω το ποίμνιο». «Ήμουνα νέος όταν
έφυγε ο Καραμανλής στο Παρίσι. Και αντίθετός του. Διότι σε μια μικρή κοινωνία,
όπως η Ζάκυνθος, έβλεπε κανείς το κράτος το αστυνομικό, το ασφυκτικό (…).
Όταν γύρισε, όμως, με την πραμάτεια που απέκτησε στην ξενιτιά, απέδειξε και το
δημοκρατικό του ήθος και τη νουνεχή πολιτική σκέψη του…».

Καθαρές κουβέντες. Κι ωραίες.