ΡΙΠΕΣ Ενωμένοι;

ΕΙΝΑΙ φυσικό σε ένα ιδίως μεγάλο κόμμα…
ΚΑΙ διαφορές απόψεων να υπάρχουν…
ΚΑΙ ανταγωνισμοί να αναπτύσσονται ανάμεσα σε πρόσωπα.
ΤΑ πράγματα αυτά συνέβαιναν και εδώ και αλλού και είναι σύμφυτα…
ΜΕ τη δημοκρατική λειτουργία των πολιτικών κομμάτων.
ΟΣΑ όμως συμβαίνουν τούτο τον καιρό στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ…
ΑΣΦΑΛΩΣ ξεφεύγουν από τα όρια αυτά και δίνουν την εντύπωση ενός αλληλοσπαραγμού…
ΣΤΟΝ οποίο εκείνοι που συμμετέχουν ούτε στοιχειώδεις κανόνες κοινωνικής
συμβίωσης δεν φαίνονται διατεθειμένοι να τηρήσουν:
ΚΑΙ τη μια καταγγέλλεται πως κάποιοι επιζητούν «ρεβάνς» για το
τελευταίο συνέδριο…
ΚΑΙ την άλλη υποστηρίζεται πως μία αυταρχική ηγεσία καταπνίγει κάθε
ελεύθερη φωνή…
ΚΑΙ ο ένας μιλά για υποψήφιους «αποστάτες»…
ΚΑΙ ο άλλος γι’ αυτούς που «περπατάνε έρποντας»…
ΚΑΙ άλλοι θεωρούνται ύποπτοι για κάθε λογής εθνικές μειοδοσίες…
ΚΑΙ κάποιοι άλλοι κατηγορούνται για σκανδαλώδεις και κατάφωρα
παράνομες εκλογικές δαπάνες.
ΚΑΙ όλοι πλέον μαζί αλληλοκατηγορούνται για μέλη-μαϊμούδες που
εγγράφουν τόσο οι μεν όσο και οι δε…
ΜΕ στόχο να αλλοιώσουν το αποτέλεσμα των εκλογών σε νομαρχιακές
επιτροπές και συνέδρια νεολαίας.
ΕΝΑ παρόμοιο κλίμα ασφαλώς δεν αντιμετωπίζεται με πειθαρχικά μέτρα…
ΤΟ ίδιο όμως ασφαλώς αν δεν επικρατήσει μία άλλη λογική μέσα στο ΠΑΣΟΚ…
ΟΣΑ από όλους λέγονται για την ενότητά του θα ηχούν όλο και
περισσότερο υποκριτικά.













