ΜΑΤΙΕΣ Μέρες του ’63…

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ γιορτής. Απ’ το παράθυρο, βλέπω τη θάλασσα. Τον Θερμαϊκό. Η
Υακίνθη, η κόρη μου, βάζει στο πικάπ τις «Μικρές Κυκλάδες» γιατί «θέλει»,
λέει, «ν’ ανακαλύψει τη φίλη της την Ντόρα». Αρπάζω την ευκαιρία και της
διαβάζω ένα κείμενο, από το βιβλίο του Μίκη Θεοδωράκη «Μελοποιημένη ποίηση»
(εκδόσεις Ύψιλον), που κυκλοφόρησε πριν από μια εβδομάδα. Είναι ένα κείμενο
που μιλάει, ακριβώς, για τις «Μικρές Κυκλάδες». Αξίζει κι εσείς να το διαβάσετε:

«… Ένα πρωινό, αρχές του 1963, ο Οδυσσέας Ελύτης μου τηλεφώνησε, ήρθε σπίτι
μου, στη Ν. Σμύρνη και μου έδωσε επτά ποιήματα (το 7 ήταν ο ιερός αριθμός του
Ελύτη). “Νομίζω”, μου είπε, “ότι ταιριάζουν στο ύφος σου”. Τον ευχαρίστησα,
διάβασα τα ποιήματα, ενθουσιάστηκα κι όταν τελείωσα τη σύνθεση, τον κάλεσα να
τ’ ακούσει. Ήρθε, άκουσε τα τραγούδια, ευχαριστήθηκε πολύ και μαζί αποφασίσαμε
να τα εμπιστευθούμε στην Ντόρα Γιαννακοπούλου, η οποία την εποχή εκείνη
θριάμβευε στην Αθήνα· είχε μια υπόγεια μπουάτ στην Πλάκα, που ήταν κάθε βράδυ
κατάμεστη από τη νεολαία, ιδιαίτερα τη φοιτητική, που είχε αρχίσει να
ηλεκτρίζεται προαισθανόμενη τα γεγονότα του ’63.

Άρχισα, λοιπόν, να κάνω πρόβες με τη Γιαννακοπούλου και την ορχήστρα μου. Όταν
ολοκληρώσαμε τις πρόβες και πριν μπούμε στο στούντιο, αποφασίσαμε να δοθεί η
πρεμιέρα στην μπουάτ της Ντόρας. Τις ημέρες εκείνες είχα ένα απειλητικό
τηλεφώνημα από μια οργάνωση “κου-κλουξ-κλαν”. Αυτό, πήρε δημοσιότητα. Μου
τηλεφώνησε λοιπόν ο υπουργός Εσωτερικών και μου είπε, “κύριε Θεοδωράκη, επειδή
φοβόμαστε για τη ζωή σας θα σας έχουμε έναν αστυφύλακα μαζί για προστασία”.

Του απάντησα ότι δεν χρειάζεται, όμως επέμεινε να ληφθεί το μέτρο αυτό,
τουλάχιστον για μερικές μέρες. Τελικά, ήρθε πράγματι ένας αστυφύλακας, πολύ
συμπαθητικό παιδί, φοιτητής της Θεολογίας, που όμως ήταν “βαμμένος”
αντικομμουνιστής κι εμένα μ’ έβλεπε σαν τέρας. Σιγά σιγά, όμως, με τις
συζητήσεις που κάναμε στο αυτοκίνητο, άρχισε ν’ αλλάζει η εικόνα που είχε για
τους κομμουνιστές και για μένα.

Την ημέρα της πρεμιέρας πήγαμε στην μπουάτ με τον Ελύτη, τη Μυρτώ και τον
αστυφύλακα. Ο κόσμος είχε γεμίσει την μπουάτ και τη μακριά σκάλα ως κάτω. Απ’
έξω, ήταν πολλοί νέοι, με μάτια φλογισμένα. Εμείς, λόγω του μεγάλου
συνωστισμού, σταθήκαμε όρθιοι στο προτελευταίο σκαλοπάτι. Και υπάρχει και μια φωτογραφία.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα δόθηκε η πρώτη των “Μικρών Κυκλάδων”. Κάθε τραγούδι
χειροκροτιόταν με μεγάλη θέρμη και στο τέλος η Ντόρα Γιαννακοπούλου
αναγκάστηκε να τα πει όλα άλλη μια φορά…».