ΡΙΠΕΣ Παράδοξα

ΚΑΙ, βεβαίως, δεν είναι πρωτοφανές να εκφράζονται αντιρρήσεις…

ΓΙΑ κυβερνητικούς χειρισμούς ­ παλαιότερους ή σημερινούς ­ στα εθνικά
μας θέματα…

ΟΙ επικρίσεις όμως προήρχοντο συνήθως από τον χώρο της αντιπολίτευσης
ενώ, τη φορά αυτή, η αποδοχή της νέας δομής του ΝΑΤΟ…

ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΤΑΙ, και μάλιστα με τη μορφή της «ναρκοθέτησης κυριαρχικών
δικαιωμάτων», από μέλος της ίδιας της κυβέρνησης.

Η ΔΗΜΟΣΙΑ αυτή διαφωνία φυσικό είναι να γεννά απορίες…

ΓΙΑΤΙ όσο θεμιτή ­ και επιβεβλημένη ­ και αν είναι η άσκηση κριτικής
στα πλαίσια του δημοκρατικού διαλόγου…

ΟΥΔΕΙΣ μπορεί σοβαρά να υποστηρίξει ­ κι ακόμα λιγότερο συνάδελφός του
­ ότι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας υπονομεύει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και
θέτει σε κίνδυνο τα εθνικά μας συμφέροντα.

ΑΛΛΑ αν αυτά, έτσι μάλιστα όπως λέγονται, ηχούν ­ ασφαλώς ­ παράδοξα…

ΑΚΟΜΗ περισσότερες απορίες γεννά η θέση πως…

ΤΟ «μοιραίο λάθος» θα είχε αποφευχθεί αν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας είχε
προηγουμένως συναντηθεί με τον υπουργό Παιδείας.

ΣΤΟ πολιτικό μας σύστημα η κυβερνητική λειτουργία αποτελεί υπόθεση
συλλογική και με συλλογική ευθύνη όλων των υπουργών…

ΚΑΙ όχι την έκφραση ατομικών πεποιθήσεων και διαχωρισμού ευθυνών κατά
την κρίση ενός εκάστου.

ΑΝ το αντίθετο γινόταν αποδεκτό, ιδίως σε θέματα μείζονος σημασίας όπως
είναι τα εθνικά…

ΤΟΤΕ σαφώς η κυβέρνηση ­ και όποια κυβέρνηση ­ θα εστερείτο όχι μόνον αξιοπιστίας…

ΑΛΛΑ και της αυτονόητης συνοχής για την άσκηση της πολιτικής της.