ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Γιατί κ. Ρέππα;

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Μιχάλης Σταφυλάς, διευθυντής του περιοδικού
«Πνευματική Ζωή», γράφει:

«Στις 14 του Απρίλη, σ’ ένα κείμενό σου με τίτλο “Πολιτισμός”, έγραψες για τα
λογοτεχνικά – πολιτιστικά περιοδικά, ζητώντας να ενισχύονται γιατί προσφέρουν
πολλά με αιματηρές θυσίες των εκδοτών τους. Και κατέληγες: “Ας ελπίσουμε ότι
αυτό το χρονογράφημα θα πιάσει τόπο…”.

Και έπιασε τόπο… Με υπογραφές Ρέππα και Χριστοδουλάκη δημοσιεύτηκε (ΦΕΚ Β’
712/19.8.97) η υπ’ αριθ. 14749/Ε/1997 Απόφαση, σύμφωνα με την οποία η ατέλειά
τους ανέβηκε σε απαγορευτικά ύψη. Εντάξει. Χρειάζονται χρήματα (τόσους
συμβούλους έχει ο κάθε υπουργός), ας μας στύβουν. Υπάρχει όμως και το
χειρότερο: θα πηγαίνουμε τα περιοδικά να τα ελέγχουν οι γραφειοκράτες της οδού
Ζαλοκώστα. Και απαγορεύονται τα ένθετα. Απαγορεύεται ένα θέμα να καταλαμβάνει
περισσότερο από το μισό της ύλης του. Απαγορεύονται τα διπλά τεύχη ­ δηλαδή αν
ένας δεν μπορεί να εκδώσει κανονικά το περιοδικό και το κυκλοφορήσει αργότερα
διπλό, χάνει την ατέλεια. Έχει και πολλά άλλα φαιδρά, όπως “η ύλη να είναι
επίκαιρη και να μην αναφέρεται σε μεταγενέστερα από την ημερομηνία έκδοσης
γεγονότα”, που δεν χρειάζεται να τα πούμε.

Έχει όμως και κάτι που βγάζει μάτι: απαιτεί να υπάρχει το όνομα και η
διεύθυνση του τυπογράφου!

Αυτό ζητούνταν από το Νόμο 1092/1938, από τη δικτατορία Μεταξά δηλαδή (και στο
σκεπτικό της Απόφασης αναφέρεται αυτός ο νόμος), που όμως έχει καταργηθεί και
από μεταγενέστερους νόμους αλλά και από τη νομολογία και τις δικαστηριακές αποφάσεις.

Και θυμίζει κάπως το γάιδαρο του Σκαρίμπα, που ήταν ψηλός, όμορφος και
μακροτρίχης, πλην όμως είχε ένα μικρό ελαττωματάκι: ήταν ψόφιος.

Η παράκλησή μας σε σένα, αγαπητέ μας κ. Παπαδόπουλε, από όλους τους εκδότες
των λογοτεχνικών – πολιτιστικών περιοδικών: να βοηθήσεις να μην αλλάξουμε τη
φυσιογνωμία των περιοδικών μας, αφού έτσι μας αποδέχονται οι αναγνώστες μας.

Να εξαιρεθούν τα περιοδικά μας από αυτήν την αχαρακτήριστη απόφαση.

Και το επιμύθιο:

Έκοψαν την ατέλεια από το τεύχος Βάρναλη του περιοδικού “Πνευματική Ζωή”
γιατί, λένε, έχει ένα θέμα και αυτό απαγορεύεται.

Σου στέλνω το περιοδικό να δεις πώς νιώθουν τα θέματα οι γραφειοκράτες. Ούτε η
δικτατορία δεν τόλμησε να εκδώσει τέτοιο φετφά!».