ΜΑΤΙΕΣ Μια επίσκεψη

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ επισκέφθηκε, προχθές, το υποκατάστημα του ΙΚΑ Νέου Κόσμου και
κουβέντιασε, για μια ώρα, με ασφαλισμένους, γιατρούς και διοικητικό προσωπικό.
Η επίσκεψη έγινε στόχος επικρίσεων, από πολλές πλευρές. Για δύο λόγους.
Πρώτον, γιατί δεν ήταν αιφνιδιαστική, ενώ προβλήθηκε ως τέτοια. Και δεύτερον,
διότι τον κ. Σημίτη συνόδευαν και οι τηλεοπτικές κάμερες. Όπερ σημαίνει, για
τους επικριτές, ότι η όλη «επιχείρηση» είχε μόνο διαφημιστικό χαρακτήρα.

Ας δεχθούμε, λοιπόν, ότι η επίσκεψη δεν ήταν αιφνιδιαστική. Κι ακόμα, ότι το
πρωθυπουργικό γραφείο κάλεσε στον Νέο Κόσμο τις τηλεοπτικές κάμερες. Ρωτάω: το
ότι ο κ. Σημίτης, έστω και με αυτά τα δεδομένα, βγήκε, επιτέλους, από το
γραφείο του και συζήτησε με τον απλό κόσμο της ουράς και της ταλαιπωρίας τα
προβλήματα που τον απασχολούν, δεν είναι κέρδος; Δεν είναι κέρδος το ότι ο
Πρωθυπουργός παραμέρισε, έστω και για μια ώρα, τους συμβούλους και τους
παρατρεχάμενούς του και πήρε ο ίδιος γεύση, πήρε ο ίδιος μυρωδιά, της σκληρής
πραγματικότητας που λέγεται ΙΚΑ;

Πολλοί ασφαλισμένοι είπαν στον Πρωθυπουργό: «Δεν εξυπηρετούμαστε από το
προσωπικό, όσο θα έπρεπε». «Αρκετοί γιατροί, ορισμένες φορές, απουσιάζουν κι
έτσι αναγκαζόμαστε να πηγαινοερχόμαστε στα ιατρεία». «Μας βγαίνει η πίστη για
να εκδώσουμε τα πιστοποιητικά που μας ζητάνε, ώστε να μας δοθούν οι
αποζημιώσεις που δικαιούμαστε». «Πώς θα ζήσουμε με τις 70-80.000 δρχ. που
παίρνουμε σύνταξη;». Ξαναρωτάω: δεν είναι κέρδος το ότι ο κ. Σημίτης άγγιξε,
με τα δάχτυλά του, τη ζωή και το παράπονο του ανυπεράσπιστου κοσμάκη;

Είναι κέρδος. Υπό την προϋπόθεση ότι ο κ. Σημίτης δεν θα μείνει μόνο στις
διαπιστώσεις και στις δηλώσεις ότι «οι πολίτες δεν είναι υπήκοοι», αλλά θα
πατάξει, όπως υποσχέθηκε, «τα φαινόμενα της αδιαφορίας και της αλαζονείας, που
ελλοχεύουν στο κράτος και τη διοίκηση». Και δεν θα αρκεστεί σ’ αυτή την
επίσκεψη. Αλλά θα πάει και στην ουρά του λεωφορείου και στο γκισέ μιας
κρατικής τράπεζας και στην αίθουσα όπου συνωστίζονται οι επιβάτες της
Ολυμπιακής και σε κάποιο σταθμό υπεραστικών λεωφορείων.

Έτσι θα δει, με τα ίδια του τα μάτια, και όχι με τους ρόδινους φακούς των
συνεργατών του, πόσο βασανίζεται κάθε μέρα και κάθε ώρα ο πολίτης αυτής της
χώρας, που είναι υποχρεωμένος να ζει, να κυκλοφορεί, να δουλεύει και να
συναλλάσσεται στην Αθήνα. Και θα πάρει μέτρα.

Ας πάρει τα μέτρα που απαιτούνται για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής μας.
Κι ας έχει χίλιες τηλεοπτικές κάμερες γύρω του.