ΡΙΠΕΣ Τα όρια

ΔΕΝ περνά τούτο τον καιρό μέρα που να μην προαναγγέλλονται…

ΠΟΤΕ από υπουργούς και πότε με «διαρροές»…

ΜΕΤΡΑ που ­ με τη μία ή την άλλη μορφή ­ μόνο στόχο έχουν την αύξηση
των εσόδων του Δημοσίου…

ΕΙΤΕ με (υποτιθέμενη) «βελτίωση» του φορολογικού συστήματος…

ΕΙΤΕ με (πραγματικά) «καπέλα», στα οποία θα υποβληθεί ο μέσος
φορολογούμενος πολίτης:

ΤΗ μια ανεβαίνουν τα τεκμήρια διαβίωσης…

ΤΗΝ άλλη αυξάνονται οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων…

ΤΗΝ τρίτη επιβάλλονται νέα τέλη στα αυτοκίνητα…

ΤΗΝ τέταρτη εξαγγέλλεται μεγαλύτερη παρακράτηση φόρου στους μισθωτούς ­
και πάει λέγοντας.

ΕΧΟΥΝ ασφαλώς τα σχέδιά τους τα οικονομικά επιτελεία της κυβέρνησης…

ΟΠΩΣ είναι και προφανές πως η περιβόητη σύγκλιση και η συμμετοχή στην
ευρωπαϊκή νομισματική ενοποίηση…

ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ αμετακίνητη προτεραιότητα, που ­ προϊόντος του χρόνου ­
καθίσταται όλο και περισσότερο «φιλόδοξη».

ΜΟΝΟ που η προσπάθεια αυτή μοιάζει να λησμονεί την αναγκαία προϋπόθεση
της κοινωνικής συναίνεσης…

ΙΣΩΣ διότι ­ μέχρι σήμερα… ­ προχώρησε δίχως σοβαρούς κραδασμούς.

ΗΔΗ, όμως, η υπέρβαση των ορίων εγκυμονεί αντιδράσεις…

ΚΑΙ δεν είναι τυχαίο πως ο σκεπτικισμός αυτός αναπτύσσεται ακόμα και
στους κόλπους της ίδιας της κυβέρνησης…

ΠΡΟΣ εισηγήσεις μέτρων με ακόμη επαχθέστερες συνέπειες σε ευρύ
κοινωνικό φάσμα.

ΑΝ, επομένως, ρεαλισμός σημαίνει να ξέρει κανείς πού βαδίζει…

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ είναι, επίσης, να μην αγνοεί και τα όρια.