ΜΑΤΙΕΣ Παραβολές

ΕΙΧΕ ΕΝΑ ωραίο χρονογράφημα, χθες, στην πρώτη σελίδα της «Καθημερινής», ο
συνάδελφος κ. Παντελής Μπουκάλας. Το χρονογράφημα, με τίτλο «Ο κουρέας της
Σίφνου», αναφερόταν στον Πρωθυπουργό κ. Σημίτη, που μίλησε, ως γνωστόν, για
κάποιον κουρέα ο οποίος δεν εκσυγχρονίσθηκε, δεν έγινε κομμωτής, με αποτέλεσμα
κάποιος άλλος μπαρμπέρης που εκσυγχρονίσθηκε να του πάρει την πελατεία.

Χρήσιμες είναι αυτές οι παραβολές, ιδίως όταν χρησιμοποιούνται από ομιλητές
του στυλ Σημίτη. Καλό, όμως, είναι να στηρίζονται και με τα δυο πόδια, ει
δυνατόν, στην ελληνική πραγματικότητα. Που θέλει πολλούς ανθρώπους να μη
νοιάζονται για το παραπανίσιο παραδάκι, αλλά για τις παραπανίσιες ώρες σκόλης.
Ώστε να μπορούν, να ψαύσουν, έστω, αυτό που λέμε «ποιότητα ζωής».

Έχω έναν αγαπημένο φίλο, 36 χρόνων, παντρεμένο, που έχει κι ένα κοριτσάκι 14
μηνών. Δουλεύει και ο ίδιος και η γυναίκα του και βγάζουν όσα χρειάζονται για
να ζήσουν χωρίς στερήσεις. Τελευταία, δόθηκε η δυνατότητα στον άντρα να
εργάζεται και τις Κυριακές και να παίρνει ένα πολύ σοβαρό ποσόν. Απέρριψε τη
σχετική πρόταση χωρίς δεύτερη συζήτηση. «Γιατί το ‘κανες;», τον ερώτησα. «Μα,
αστειεύεσαι; Οι Κυριακές με το παιδί και τη γυναίκα μου, στο σπίτι, στην
εξοχή, μπρος στην τηλεόραση, αξίζουν πάρα πολλά λεφτά. Είναι ανεκτίμητες».

Και μια και ο κ. Σημίτης μιλάει με παραβολές, θα του μάθω κι εγώ μία: είναι
ένας τύπος στην Πειραϊκή και ψαρεύει με καλάμι. Πιάνει ένα, δυο, πέντε, δέκα
ψαράκια, τα βάζει στη νάιλον σακούλα και φεύγει για το σπίτι του. Αυτό κάθε
μέρα. Ο μπακάλης της γωνίας, που τον παρατηρεί, τον πιάνει κάποια στιγμή καθώς
φεύγει και του λέει: «Γιατί δεν κάθεσαι να ψαρέψεις δυο ώρες ακόμα;». «Για
ποιο λόγο;», απαντά ο ψαράς. «Αν ψαρέψεις δύο ώρες ακόμα, θα βγάλεις άλλα δέκα
ψαράκια…». «Και τι θα τα κάνω; Δέκα μου φτάνουνε για το καθημερινό φαγητό
μου…». «Αυτά τα δέκα, τα επιπλέον, θα τα πουλήσεις και θα πάρεις
χρήματα…». «Και λοιπόν;». «Με τα χρήματα δυο μηνών θα δώσεις προκαταβολή και
θα πάρεις μια βάρκα…». «Και λοιπόν;». «Με τη βάρκα θα πιάνεις πολλά ψάρια,
θα τα πουλάς, και σε λίγο θα ‘χεις τρεις βάρκες και τρεις ψαράδες που θα
δουλεύουν για σένα…». «Και λοιπόν;». «Οι τρεις ψαράδες θα σου φέρνουν το
παραδάκι και συ θα κάθεσαι…». Και ο ψαράς: «Και τώρα, τι κάνω; Δεν κάθομαι;».