ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Εισφορές

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Δημ. Δημητριάδης, Ανατολής 8, Αγία Παρασκευή, γράφει:

«Ο αξιότιμος υπουργός κ. Παπαντωνίου απέκλεισε χωρίς συζήτηση τις προτάσεις
για επιβολή έκτακτης εισφοράς στα κέρδη των επιχειρήσεων. Ελαφρά τη καρδία
όμως επέβαλε “έκτακτη εισφορά” στους συνταξιούχους του Δημοσίου. Γιατί τι άλλο
από έκτακτη εισφορά είναι η περικοπή καταβολής αναδρομικώς από 1η Ιανουαρίου
1997 των διαφορών που προκύπτουν ύστερα από την εφαρμογή από 1/1/97 του νέου
μισθολογίου του Δημοσίου; Μας καταβάλει τις διαφορές από 1η Οκτωβρίου ’97 και
όχι από 1η Ιανουαρίου, όπως ορίζει ο νόμος. Έτσι, οι συνταξιούχοι του Δημοσίου
εισφέρουν, θέλοντας και μη, στον προϋπολογισμό τις πολύτιμες γι’ αυτούς
διαφορές εννέα μηνών. Αλλά αυτό δεν γίνεται για όλους τους συνταξιούχους. Οι
συνταξιούχοι στρατιωτικοί και οι συνταξιούχοι δικαστικοί θα πάρουν ακέραιες
τις διαφορές από 1/1/97. Μπράβο στον κ. υπουργό Εθν. Οικονομίας και
Οικονομικών. Εμείς οι συνταξιούχοι περιμέναμε πολλά από τον κ. Σημίτη, τον
“σοσιαλιστή”. Πέσαμε έξω. Δεν έχουμε τρόπο ν’ αντιδράσουμε, εκτός…».

Ο Βασ. Κωνσταντινίδης, Τρίτωνος και Μελίτης, Ραφήνα, γράφει:

«Θέλω να απαντήσω στον κ. Νάσο Θεοδωρίδη, που στις 5/7 έγραψε μια επιστολή στη
στήλη σας με θέμα “Οι 32”. Ο κ. Ν. Θ. βάλλει εναντίον των 32 βουλευτών του
ΠΑΣΟΚ οι οποίοι δεν συμφωνούν να γίνουν ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις εφ’
όλης της ύλης.

Για την άρνηση των συνομιλιών συμφωνούν ­ νομίζω ­ οι πλείστοι Έλληνες, έτσι
που τις θέλουν οι Τούρκοι. Ας θυμηθούμε την εγκληματική διαγωγή της Τουρκίας
απέναντι στη χώρα μας: εξανδραποδισμός του ελληνικού στοιχείου
Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου, Τενέδου, εισβολή, σφαγές στο 40% της Κύπρου,
δολοφονίες παλικαριών το 1996. Διεκδίκηση ως και της Γαύδου. Καθημερινή
παραβίαση του ελληνικού εδάφους, απειλές πολέμου.

Εμείς αντιδρούμε ήπια, αλλά είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε το πάτριο έδαφος.

Ο επιστολογράφος σας έχει τη γνώμη ότι πρέπει να παραιτηθούμε από εξοπλισμούς,
χρησιμοποιώντας τα κονδύλια αυτά για την κοινωνική πρόνοια. Θα φτάσουμε πάλι
στο “σφάξε μ’ αγά ν’ αγιάσω”; Δεν πρέπει άκριτα να ξεστομίζουμε σκέψεις φιλοτουρκικές.

Οι Τούρκοι κομπάζουν, φοβερίζουν, εμείς διαλλακτικοί δεν επεκτείνουμε τα ύδατά
μας στα 12 μίλια.

Λοιπόν χρειάζεται σύνεση και ετοιμότητα. Εάν οι Τούρκοι φτάσουν στη Μελούνα τι
να την κάνουμε την κοινωνική πρόνοια;».