[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Με βήμα σημειωτόν και σε μάλλον απαισιόδοξο κλίμα προχωρούν στη Νέα Υόρκη
οι διαδικασίες για την ελληνοτουρκική προσέγγιση, από τη στιγμή που Αθήνα και
Άγκυρα παραμένουν στις θέσεις τους παρά τις νουθεσίες της αμερικανικής πλευράς.
ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ οφείλεται στη συνήθη τουρκική αδιαλλαξία, καθώς η Άγκυρα επέμεινε
στις διεκδικήσεις της, όπως διεφάνη και στη συνάντηση Πάγκαλου – Τζεμ.
Η αμερικανική πλευρά διά της κ. Ολμπράιτ και του κ. Χόλμπρουκ επανέλαβε και
χθες τις προσπάθειές της για την προσέγγιση, εκτιμώντας ότι το αδιέξοδο
αποτελεί ουσιαστικό πλήγμα για τη διπλωματία των ΗΠΑ, η οποία είχε επενδύσει
πολλά στη συνάντηση της Νέας Υόρκης μετά τις αποτυχίες της σε άλλα πεδία (π.χ. Μεσανατολικό).
Πάντως, η ουσιαστική προσπάθεια για την προσέγγιση αναμένεται να επαναληφθεί
τον Νοέμβριο στην Κρήτη, στο περιθώριο της Βαλκανικής Διάσκεψης όπου θα
συναντηθούν οι Πρωθυπουργοί των δύο χωρών, κύριοι Σημίτης και Γιλμάζ.
* Από την πλευρά της η Άγκυρα αναλαμβάνει έντονη διπλωματική προσπάθεια στις
ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, να πείσει για την αναγκαιότητα και τη σκοπιμότητα για
τη Δύση, για την προώθηση της Τουρκίας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς με την
επίκληση (και) του ισλαμικού κινδύνου.
(Σελ. 8-9).
* Στο εσωτερικό μέτωπο ο κ. Σημίτης έδειξε κίτρινη (προειδοποιητική) κάρτα
στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που διαφοροποιούνται ή απέχουν από τις κομματικές
και κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Με την ιδιότητα του αρχηγού (διαιτητή) ο κ.
Σημίτης επιχειρεί να θωρακίσει την πειθαρχία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Αφορμή για την παρέμβαση αυτή έδωσαν οι συχνές αποστασιοποιήσεις και διαφωνίες
βουλευτών, οι οποίες κρίνεται ότι προκαλούν προβλήματα στην εφαρμογή της
κυβερνητικής πολιτικής και διαθλούν την εικόνα της κυβέρνησης στην κοινή
γνώμη.
(Σελ. 8).
* Στο μεταξύ ως πεδίο όπου θα δοκιμαστεί η αποτελεσματικότητα της
πρωθυπουργικής παρέμβασης θεωρείται η ψηφοφορία για το σχέδιο «Καποδίστριας»,
για το οποίο το Μέγαρο Μαξίμου θέτει ευθέως θέμα κομματικής πειθαρχίας.
Αφήνει ωστόσο ένα μικρό περιθώριο για επιμέρους και οριακές βελτιώσεις
του σχεδίου, εφόσον αυτές κριθούν απαραίτητες λόγω τοπικών κ.λπ. συνθηκών και
ιδιομορφιών. Αλλά με τη ρητή επισήμανση ότι οι αλλαγές αυτές σε καμία
περίπτωση δεν θα αλλοιώσουν τη φυσιογνωμία και τη φιλοσοφία του σχεδίου.
(Σελ. 5).
* Την ίδια στιγμή το Μέγαρο Μαξίμου φιλοδοξεί να παίξει πυροσβεστικό ρόλο
ανάμεσα στους υπουργούς Ανάπτυξης και ΠΕΧΩΔΕ που δεν έχουν διακριθεί το
τελευταίο διάστημα για τις ιδιαίτερα συντροφικές τους σχέσεις, σε ό,τι αφορά
την άσκηση των καθηκόντων τους και την οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων τους.
Ο κ. Σημίτης φέρεται να έκανε υποδείξεις προς όλες τις πλευρές χωρίς ορατά
προς το παρόν αποτελέσματα να κατεβάσουν τους τόνους και να μη δίνουν λαβές
σε σχόλια για αδυναμία συνεννόησης σε πολιτικό και προσωπικό επίπεδο.
(Σελ. 10).













