ΜΑΤΙΕΣ Επιστροφή

ΚΑΘΕ καλοκαίρι, εκεί προς τα μέσα του Αυγούστου, κάνω τον άνετο και τον μάγκα:
αραχτός σε μια πάνινη πολυθρόνα, με το ούζο στο χέρι, το χταποδάκι στο πιάτο
και τη θάλασσα στα πόδια μου, δηλώνω στην παρέα του Μόλυβου, «πάει, τελείωσε»!
Του χρόνου θ’ αρχίσω τις διακοπές μου από τον Ιούνιο και θα γυρίσω στην Αθήνα
στις 30 Σεπτεμβρίου! Εδώ είναι ο παράδεισος! Γιατί να τον αφήσω και να φύγω;».
Τέτοια κι άλλα πολλά. Κάθε καλοκαίρι, επαναλαμβάνω.

Έτσι και μυρίσει όμως Σεπτέμβριος, αρχίζω να ταράζομαι! Κόβω τα μπάνια, κόβω
το ψάρεμα, κόβω και τις… δηλώσεις! Κι ενώ ως τότε ήμουν ανέμελος, συνεχώς
«έξω καρδιά» και μονίμως, σχεδόν, «στο κέφι», για να μην πω «ψιλομεθυσμένος»,
πιάνω τον εαυτό μου ν’ αποζητάει τα «οκτώμισι» της τηλεόρασης, να στέκεται
στην ουρά για τις εφημερίδες και να σχεδιάζει φθινοπωρινές δημοσιογραφικές
εξορμήσεις, στην πολύβουη, κουραστική και πάντοτε κοντά στην τρέλα πρωτεύουσα!

Είμαι άρρωστος; Μάλλον. Σαράντα χρόνια, παρά κάτι, σ’ αυτήν την εφημερίδα,
συνήθισα να ‘μαι… φαντάρος! Δηλαδή καθώς τελειώνει ο Αύγουστος, να ετοιμάζω
τα μπαγκάζια μου, να βγάζω τα εισιτήρια και «τσουπ», ένα ωραίο απόγευμα στις
αρχές Σεπτεμβρίου, να επιστρέφω στην Αθήνα. Και βέβαια, από τη μια στιγμή στην
άλλη, να μπαίνω στην πρίζα: να διαβάζω, να γράφω, να τηλεφωνώ, ν’ ασχολούμαι
με την αλληλογραφία μου, να τρέχω από δω και από κει, σαν κολασμένος!

Και δεν είμαι η εξαίρεση. Όλοι οι δημοσιογράφοι ­ τουλάχιστον οι παλιοί, με
τους οποίους έχω τα πιο πολλά νταλαβέρια ­ την ίδια περικεφαλαία φοράμε! Μόλις
φύγει ο Αύγουστος, «βαστάτε Τούρκοι τ’ άλογα»! Μας πιάνει «ένα άλλο πράγμα»!
Θέλουμε να βρεθούμε ξανά στο γραφείο, στην κάπνα των τσιγάρων, στο καυσαέριο
της πόλης, στην κίνηση, στο τρεχαλητό, κοντά στις ειδήσεις και στα πρόσωπα που
τις δημιουργούν. Κι ας μας τραβάει απ’ το μανίκι ακόμη και το πιο όμορφο νησί
του κόσμου!

Αρκετοί νέοι συνάδελφοι, που γνωρίζω, δεν έχουν την ίδια λόξα. Όσο μπορούν,
αποφεύγουν την πρίζα. Είναι «άλλες φυλές», όπως έλεγαν κάποιοι χωρικοί, που
βρέθηκαν τυχαία σε μια έκθεση του Εγγονόπουλου και τα είχαν χάσει βλέποντας
τις παράξενες ανθρώπινες φιγούρες που χαρακτηρίζουν τους πίνακες του σπουδαίου
αυτού ζωγράφου και ποιητή.

Καλό χειμώνα.