ΡΙΠΕΣ Παραλογισμοί

ΝΑ επιδείξει η κοινωνία την αλληλεγγύη της προς τις τόσες χιλιάδες νέων
που ζητούν και δεν βρίσκουν δουλειά;

ΒΕΒΑΙΩΣ!

ΚΑΙ να επιδείξει την αλληλεγγύη αυτή όχι με λόγια αλλά έμπρακτα;

ΑΣΦΑΛΩΣ!

ΚΑΙ το κόστος της αλληλεγγύης αυτής ποιος θα κληθεί να καταβάλλει;

ΟΙ απαντήσεις στο ερώτημα είναι ­ προφανώς ­ πολλές…

ΑΛΛΑ η πιο περίεργη ­ προερχόμενη μάλιστα από κυβέρνηση που εφηύρε τον
όρο «έχοντες και κατέχοντες» ­ είναι…

ΑΥΤΗ που φαίνεται τώρα να δίδεται:

ΤΗΝ αλληλεγγύη προς τους ανέργους θα κληθούν, πρώτοι ­ μήπως και μόνοι;
­ να επιδείξουν…

ΟΙ συνταξιούχοι!

ΑΥΤΟΙ είναι, φαίνεται, εκείνοι που καθώς εξακολουθούν να εργάζονται…

ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ θέσεις που θα ανήκαν στους νέους και γι’ αυτό η
απασχόλησή τους πρέπει να απαγορευθεί.

ΚΑΙ εάν μεν οι συνταξιούχοι ελάμβαναν συντάξεις που επέτρεπαν την
αξιοπρεπή ­ ή έστω και τη στοιχειώδη… διαβίωσή τους…

Η «λύση» αυτή θα είχε τη λογική της.

ΟΤΑΝ όμως η μεγάλη τους πλειοψηφία ­ κάπου 70% των συνταξιούχων του ΙΚΑ
­ παίρνουν συντάξεις που κυμαίνονται από 50.000 έως 100.000 το πολύ δραχμές…

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ αυτή δεν αποτελεί λύση αλλά παραλογισμό.

ΝΑ υπάρξει ένα όριο στο ύψος των συντάξεων…

ΠΑΝΩ από το οποίο δεν θα επιτρέπεται σε συνταξιούχους η εργασία…

ΘΑ μπορούσε ενδεχομένως να αποτελέσει λύση.

ΑΛΛΑ το μέτρο, εάν πρόκειται να γενικευθεί, αφήνει αναπάντητο το ερώτημα:

ΚΑΙ οι συνταξιούχοι τι θα πρέπει να κάνουν;

ΝΑ πεθάνουν;