ΜΑΤΙΕΣ

«ΣΙΓΟΥΡΑΤΖΗΣ». Ήγουν, ο άνθρωπος που δεν τολμά, δεν διακινδυνεύει, ακολουθεί
την πεπατημένη, βαδίζει πάντα «στα σίγουρα». Έτσι, «σιγουρατζή», έχει
χαρακτηρίσει τον κ. Καραμανλή ­ τον «εθνάρχη» ­, από πολλών ετών, ο συνάδελφος
Πέτρος Γαβαλάς. Που γνωρίζει την πρόσφατη πολιτική ιστορία του τόπου μας «απ’
έξω κι ανακατωτά». Και, κυρίως, τα πρόσωπα που διαδραμάτισαν κάποιο ρόλο
σημαντικό, κατά κανόνα, σ’ αυτήν την ιστορία.

«Σιγουρατζής» ήταν ο «εθνάρχης» σε όλο τον βίο του. «Σιγουρατζίδικα» έχτισε
και την αυτοβιογραφία του (τα πολύκροτα Αρχεία, που παρουσιάζονται σήμερα ­
εκτός και αν αλλάξει κάτι την τελευταία στιγμή ­ σε ειδική τελετή στο Μέγαρο
Μουσικής). Κανένα λάθος του δεν παραδέχεται! Τα λάθη τα διέπραξαν… οι άλλοι!
Που ήταν… προδότες, δημαγωγοί, παλιάνθρωποι, εχθροί του έθνους! Αυτός, μόνον
υπηρεσίες προσέφερε! Και μόνο σε θυσίες υπεβλήθη!

Ο κ. Καραμανλής ­ ένας από τους πιο μεγάλους, χωρίς αμφιβολία, πολιτικούς του
αιώνα μας, που μια ζωή προσπαθούσε να μας πείσει ότι το «παν μέτρον άριστον»
ήταν ο χρυσός κανόνας που ακολουθούσε ­ όφειλε να είναι κάπως μετρημένος
στην… αγιογραφία του! Θα μπορούσε να αρκεστεί σ’ αυτά τα πολύτιμα, τα
σπουδαία, όντως, που χάρισε στην Ελλάδα: έβαλε τη χώρα στην Ευρώπη,
έδιωξε τον βασιλιά, νομιμοποίησε το ΚΚΕ, καθιέρωσε τη Δημοτική γλώσσα! Λίγα
είν’ αυτά; Είναι πολλά. Αλλά ο «εθνάρχης» τα ήθελε όλα! Γι’ αυτό,
προχώρησε σε μια σειρά από «διαστρεβλώσεις» και «πλαστογραφήσεις». Που
καθιστούν, εν τέλει, τα Αρχεία σε ένα μεγάλο ποσοστό αναξιόπιστα.

Πέρα όμως από την προσπάθεια ­ σε ορισμένες περιπτώσεις ­ να γίνει το «άσπρο –
μαύρο», τα Αρχεία σε αρκετά σημεία μπάζουν. Έχουν τρύπες.
Κενά. Έγραφε, προχθές στα «ΝΕΑ» ο κ. Γ.Ε. Διακογιάννης: «Πέντε κορυφαία
ζητήματα, που αφορούν στη στάση του Κωνσταντίνου Καραμανλή απέναντι στη
δικτατορία, παραμένουν σκοτεινά και δεν φωτίζονται από τα Αρχεία του Ιδρύματός
του. Πέραν της παντελούς έλλειψης οποιασδήποτε συγκεκριμένης (επικριτικής)
αναφοράς στους πρωταγωνιστές της χούντας, οι οποίοι ήταν γνωστοί από παλιά
στην ΕΡΕ, δημιουργείται ­ σε ορισμένες περιπτώσεις ­ η εντύπωση στον αναγνώστη
ότι εκτελείται μια προσπάθεια συγκάλυψης, ακόμη και αποσιώπησης ή παραπλάνησης
για ορισμένα γεγονότα».

«Σιγουρατζίδικα» ενήργησε ο «εθνάρχης» και με τη χούντα. Γι’ αυτό και απέφυγε
να την καταδικάσει τους πρώτους μήνες μετά το πραξικόπημα. Γι’ αυτό και
χαρακτήριζε τους συνταγματάρχες… «επαναστάτες»! Και γι’ αυτό τους έδινε και
συμβουλές με επιστολή του στον Κόλλια, τον «πρωθυπουργό» τους. Δυστυχώς.