ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ

ΚΡΙΜΑ ΠΑΝΤΩΣ, που όλη
αυτή η ιστορία με τα αρχεία δεν άρχισε την Πρωταπριλιά.

Ο ΛΑ-ΟΣ δεν
ξεχ-νά, τα αρχεία με-λε-τά.

ΚΑΛΑ, ο Γλύξμπουργκ με ψέματα του τύπου
«ήμουν πάντοτε δημοκράτης» νομίζει ότι μπορεί να ανταγωνιστεί ψέματα του τύπου
«δεν ήξερα για βία και νοθεία»;

ΤΕΛΙΚΑ, ο Δεξιός ξεχωρίζει από δύο
πράγματα ­ το ένα, είναι η ικανότητά του στα ψέματα.

ΚΙ Ο ΚΑΛΟΣ ο
δημοκράτης, στο πραξικόπημά του φαίνεται.

ΑΣ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ο κ.
Γλύξμπουργκ ­ το στέμμα του βασιλιά του ψεύδους δεν το χάνει με τίποτα.

ΔΩ-ΣΤΕ τ’ αρχεία, στον λα-ό.

ΑΛΕΞΙ-Α πάρε θέ-ση για τ’
αρχεί-α

ΚΑΛΑ, ο Γλύξμπουργκ πώς το έχει αντιληφθεί ότι «θυσίασε το
στέμμα του» για να έχουμε εμείς δημοκρατία; Από θυσία που δεν σου ζητείται, τι
σε νοιάζει κι αν καείς.

ΠΑΝΤΩΣ, μ’ αυτά και μ’ αυτά αποδεικνύεται
ότι οι μεγαλύτερες αλήθειες είναι αυτές που μοιάζουν με ψέμα.