Σε αυτό το σημείο που έχει φτάσει το πρωτάθλημα και λαμβάνοντας υπόψη τις γκέλες που έχουν κάνει όλοι την τρέχουσα σεζόν, μόνο για ένα πράγμα μπορείς να είσαι σίγουρος. Κανένα παιχνίδι δεν έχει τελειώσει πριν αρχίσει.
Περίμενε κανείς ότι θα γκελάρει η ΑΕΚ με τον Βόλο, όταν όλοι ήξεραν εκ των προτέρων πως το Πανθεσσαλικό θα είναι κιτρινόμαυρο; Περίμενε κανείς όταν έγινε το 1-2 στο Περιστέρι πως θα γκελάρει η ΑΕΚ; Μήπως περίμενε κανένας την ήττα του ΠΑΟΚ στον Βόλο, ειδικά όταν προηγήθηκε στο 13′ ή νωρίτερα την γκέλα στη Λάρισα; Περίμενε κανείς πως δεν θα κερδίσει ο Ολυμπιακός τον Λεβαδειακό των δέκα παικτών και την αποδεκατισμένη ΑΕΛ στο Φάληρο;
Η υπόθεση «τίτλος» απέχει μίνιμουμ 90′ και μάξιμουμ 270′. Κάθε παιχνίδι απαιτεί απόλυτη προσήλωση, υπομονή και πίστη. Κάθε λάθος μπορεί να κοστίσει ακριβά. Να αλλάξει η ισορροπία ενός αγώνα που ενδεχομένως να επηρεάσει και το τελικό αποτέλεσμα.
Η ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια έχει μία τεράστια ευκαιρία. Να αγκαλιάσει την κούπα. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να κερδίσει τον Παναθηναϊκό. Αυτό το ματς δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό της Λεωφόρου. Τώρα θα υπάρχει και το μπουστάρισμα και η πίεση της εξέδρας. Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Και ο Μάρκο Νίκολιτς θα πρέπει να βρει τρόπο να αποβάλει το άγχος από τους παίκτες του και να τους οδηγήσει με καθαρό μυαλό στη «μάχη».
Θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος για τα πάντα. Να προηγηθεί νωρίς και να διαχειριστεί η ομάδα του το σκορ, ακόμα και το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν τα πράγματα στραβά και να χρειαστεί να έχει εναλλακτικό πλάνο. Ποδόσφαιρο είναι.
Οσο για την εξέδρα, πάντα παίζει «μπάλα» με τον δικό της τρόπο. Αποτυπώνεται άμεσα στο μυαλό του παίκτη στο πρώτο του λάθος. Αν ακούσει χειροκρότημα και «πάμε» μπορεί να το ξεπεράσει. Αν ακούσει γκρίνια και μουρμούρα μπορεί να τον διαλύσει. Τώρα είναι η ώρα των προσωπικοτήτων. Τώρα είναι η ώρα των αποδείξεων.
ΥΓ. Ειδικά στο ματς της Κυριακής, η εξέδρα πρέπει να είναι ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ. Λάθη δεν επιτρέπονται από κανέναν!
