Ο πικραμένος Χάρης…

Παραιτήθηκε από το ΠΑΣΟΚ, πικραμένος από τον Νίκο Ανδρουλάκη, ο Χάρης Καστανίδης και λέει βαριές κουβέντες για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν θα σταθώ σε αυτό. Οταν ο άλλος είναι πικραμένος, μπορεί να λέει, στην πικρία του, ό,τι θα τον κάνει να αισθανθεί καλύτερα. Ομως, είναι αυτό το συναίσθημα που τον παρασέρνει σε ακρότητες και – κυρίως – σε λογικές ακροβασίες και μισές αλήθειες, οι οποίες, εξ αντικειμένου, τον αφήνουν έκθετο. Ο Χάρης Καστανίδης λοιπόν, γιος του Γεωργίου Καστανίδη, βουλευτή της Ενωσης Κέντρου προδικτατορικά, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1981 σε ηλικία 25 ετών – βουλευτής Θεσσαλονίκης. Μετράει δηλαδή, 45 χρόνια στην πολιτική. Παρ’ όλ’ αυτά, ήθελε να συνεχίσει – πράγμα που δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, όμως δεν πάει πολύ να επιτίθεται στον Ανδρουλάκη, γιατί στις εκλογές του 2023, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέλεξε την έδρα της Θεσσαλονίκης; Εγώ νομίζω πως ναι.

Διότι το αμέσως επόμενο ερώτημα, προς τον πικραμένο Χάρη, είναι τι έπρεπε να επιλέξει ο Ανδρουλάκης, αντί της Θεσσαλονίκης; Αυτό δεν το αναφέρει στην επιστολή του. Και έχει τους λόγους του.

…η έδρα της Θεσσαλονίκης…

Ας δούμε όμως ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι. Ο Ν. Ανδρουλάκης το 2023, τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στις ακόλουθες εκλογικές περιφέρειες: Α’ Θεσσαλονίκης, Νότιο Τομέα Αττικής, Ηράκλειο Κρήτης. Μετά από βασανιστική σκέψη, επέλεξε να διατηρήσει την έδρα του ΠΑΣΟΚ στην Α’ Θεσσαλονίκης, διότι στον Νότιο Τομέα Αττικής, το ΠΑΣΟΚ εξέλεξε έναν βουλευτή, τον Παύλο Χρηστίδη, και στο Ηράκλειο δύο, την Ελένη Βατσινά και τον Φραγκίσκο Παρασύρη. Τουτέστιν, κατά τη λογική Καστανίδη (εκλεγμένου για πρώτη φορά το 1981, επαναλαμβάνω), θα έπρεπε ο Ανδρουλάκης να αφήσει εκτός Βουλής είτε τον κατά 35 χρόνια νεότερό του Παύλο Χρηστίδη ή τον επίσης κατά πολύ νεότερό του Φραγκίσκο Παρασύρη!

Δηλαδή, στο αίτημα της βάσης του ΠΑΣΟΚ για «ανανέωση», ο Ανδρουλάκης, ο πρόεδρος του κόμματος, θα έπρεπε, κατά τον Καστανίδη, να απαντήσει στερώντας την έδρα από δύο νέους πολιτικούς, για να θητεύσει για άλλη μια 4ετία, ως βουλευτής, ο Χάρης. Εχει λογική αυτό; Δεν έχει.

Με τον Ανδρουλάκη λοιπόν.

…και το «τσιτάτο» του Σατωβριάνδου

Το άλλο θέμα, που αποκρύπτει ο Καστανίδης πονηρά, από τους αναγνώστες της επιστολής του, είναι ότι αποχωρεί από ένα κόμμα από το οποίο είχε… αποχωρήσει, εδώ και 13-14 χρόνια!!!

Πιο συγκεκριμένα: αποχώρησε μαζί με 5-6 άλλους, τον Μάρτιο του 2012 και ίδρυσε με τη Λούκα Κατσέλη, το κόμμα «Κοινωνική Συμφωνία», το οποίο μετείχε στις εκλογές εκείνου του χρόνου, πήγε άπατο, και για μία 3ετία χάσαμε τη χαρά να τον ακούμε να ομιλεί με εκείνο το απίθανό ύφος, που πάντοτε κατέληγε με τη φράση «διά τούτο λέγω» – που του έμεινε στο ΠΑΣΟΚ, εν τέλει, ως nickname.

Επανήλθε στο προσκήνιο το 2015, εντασσόμενος στο διασπαστικό ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου Παπανδρέου, ως υποψήφιος και πάλι στη Θεσσαλονίκη, και δεν εξελέγη. Η συνέχεια είναι γνωστή: το ΚΙΔΗΣΟ συνέπραξε με το ΠΑΣΟΚ, στις εκλογές του 2019, υπό την ηγεσία της Φώφης Γεννηματά, και ο Χάρης κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης.

Αυτή είναι η πορεία του, και όπως προαναφέρω, πονηρά δεν διευκρινίζει ότι δεν έφυγε από κανένα ΠΑΣΟΚ. Παραιτήθηκε ως συνεργαζόμενος με το ΚΙΔΗΣΟ.

Οπότε, τούτων δοθέντων, θα συμφωνήσω με το «τσιτάτο» του Σατωβριάνδου, με το οποίο σηματοδοτεί το τέλος της επιστολής του:

«Οσο πιο ασήμαντοι είναι αυτοί που κατέχουν εξουσία τόσο πιο πολύ ρέπουν προς τη μικρότητα».

Ακριβώς αυτό…

Οταν υπήρχαν δικαστές εν Αθήναις

Δέχθηκα τις διευκρινίσεις του Αλέξανδρου Λυκουρέζου, αναφορικά με όσα έγραφα χθες, για την ιστορικής σημασίας κίνησή του, να υποβάλει μήνυση για εσχάτη προδοσία κατά των συνταγματαρχών της 21ης Απριλίου. Ο κύριος Λυκουρεζος μού ανέφερε ότι αυτός μήνυσε τους χουντικούς μόνο για εσχάτη προδοσία, η οποία επέφερε την καταδίκη των πρωταιτίων Παπαδόπουλου, Παττακού, Μακαρέζου, σε ισόβια δεσμά. Την καταδίκη σε θάνατο, την επέφερε η δίωξη που τους ασκήθηκε για «στάση» κατά του Πολιτεύματος. Ο ίδιος δεν συμπεριέλαβε στη μήνυση του τη «στάση», διότι, όπως μου είπε, φοβήθηκε πως αν συμπεριελάμβανε και αυτή την κατηγορία, η υπόθεση θα εκδικαζόταν στο στρατοδικείο, με άγνωστο, προφανώς αποτέλεσμα.

Και μία δική μου υπενθύμιση, για τους νεότερους δικαστές, και δη, περιπτώσεις, όπως αυτή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κων. Τζαβέλλα (όπως και για τους Γ. Αδειλίνη και Αχ. Ζήση) που έθαψαν το σκάνδαλο με τις υποκλοπές: πρόεδρος του δικαστηρίου για τα ισόβια και την εις θάνατον καταδίκη των χουντικών ήταν ο Ιωάννης Ντεγιάννης, εισαγγελείς οι Κων. Σταμάτης και Σπ. Κανίνιας και μέλη οι Π. Λογοθέτης, Π. Κωνσταντινόπουλος, Ι. Γρίβας (ο μετέπειτα υπηρεσιακός πρωθυπουργός) και Γ. Πλαγιαννάκος.

Πάλι, για να μαθαίνουν οι νεότεροι, και να θυμούνται οι παλαιότεροι, ότι κάποτε υπήρχαν δικαστές εν Αθήναις…

Το πρόβλημα της Ηγουμενίτσας

Από μια λάθος διατύπωση, στο θέμα της άγριας κόντρας του βουλευτή Θεσπρωτίας Β. Γιόγιακα και του υφυπουργού Υποδομών Ν. Ταχιάου, για τον «περιφερειακό» της Ηγουμενίτσας, προέκυψε επιστολή, η οποία αποδεικνύει ότι είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα. Εγραψα ότι ο «περιφερειακός» της Ηγουμενίτσας «δεν υπάρχει ούτε στα χαρτιά», και αναγνώστης μου, εκ Θεσσαλονίκης, μελετητής, μου γράφει, ότι όχι μόνο υπάρχει, αλλά εδώ και έναν χρόνο, υπάρχει ολοκληρωμένη μελέτη του περιφερειακού η οποία εκπονήθηκε από την εταιρεία ΧΩΡΟΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε. κατόπιν ανάθεσης από την ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ Α.Ε.!

Τουτέστιν, η κυβέρνηση δεν υλοποιεί τη μελέτη, παρά το γεγονός ότι το πρόβλημα της πόλης με τα διερχόμενα φορτηγά από όλα τα ανατολικά Βαλκάνια είναι τεράστιο.

Θα ασπαστώ, κατόπιν αυτού, την άποψη του Γιόγιακα, ότι για κάποιους στην κυβέρνηση, η Ηπειρος, η Θεσπρωτία, «δεν είναι Ελλάδα»…

Περί πυξίδων…

Ελαβα και δημοσιεύω ως έχει την ακόλουθη επιστολή, του Κώστα Λαλιώτη:

«Αγαπητέ Γιώργο,

Μετά την αναφορά σου το Σάββατο στα “ΝΕΑ” για την “ΠΥΞΙΔΑ” ως “εικαζόμενο Ονομα και Λογότυπο” του νέου Κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, μπαίνω στον πειρασμό να σου θυμίσω το Βιβλίο μου και την εικαστική παράσταση του εξωφύλλου του, που φέρει τον τίτλο: “Η ΠΥΞΙΔΑ”, “Το Διαχρονικό ΠΑΣΟΚ Προκλήσεις – Υπερβάσεις – Προοπτικές”.

Το Βιβλίο περιλαμβάνει Κείμενα (Αναλύσεις – Αρθρα – Συνεντεύξεις) Στρατηγικής, Ιδεολογικής και Πολιτικής αναφοράς και διαδρομής του ΠΑΣΟΚ για τη χρονική περίοδο από το 1980 έως το 2007. Το πιο επίκαιρο Κείμενο (της τότε Εκδοσης), ήταν μία 20σέλιδη εκτεταμένη Εισαγωγή (γραμμένη στις 18 Οκτωβρίου του 1987), που φέρει και τον τίτλο του Βιβλίου.

Φιλικά

Κώστας

ΥΓ: Δεν γνωρίζω εάν επαληθευτούν οι έγκυρες πληροφορίες σου, αλλά σε κάθε περίπτωση οι Λέξεις και τα Σύμβολα με τη σημειολογία τους έχουν τη σημασία τους αλλά και την ιστορική – πολιτική εγγραφή τους».

– Να, αυτά κάνει τώρα ο Λαλιώτης, και θα τον εξαναγκάσει τον άλλον, να τρέχει να βρει καινούργιο όνομα για το κόμμα (για να διαψεύσει και εμένα, επίσης…).