Αυτή την εβδομάδα, ο πλανητάρχης – που διατείνεται ότι έχει τελειώσει οκτώ πολέμους αλλά ξεκίνησε έναν που απειλεί την παγκόσμια οικονομία με μια ενεργειακή κρίση χειρότερη κι από τις δύο πετρελαϊκές της δεκαετίας του 1970 μαζί – σάλπισε μια μίνι υποχώρηση από τις στρατιωτικές επιθέσεις σε ιρανικές ενεργειακές υποδομές. Τι κι αν την προηγούμενη κραύγαζε ότι θα τις καταστρέψει;
Από τότε που ξεκίνησε η επιχείρηση «Επική Οργή» αλλάζει γνώμη για το τι πρέπει να πάθει η Τεχεράνη σχεδόν κάθε 24ωρο. Το πιο πρόσφατο περιστατικό της προεδρικής αμφιθυμίας, που αγγίζει τα όρια της πολιτικής διπολικής διαταραχής, εξηγείται από τα αμερικανικά γκάλοπ.
Μόλις την Τετάρτη δημοσιεύθηκαν τρία. Και σε κανένα η κοινή γνώμη δεν τον εκθειάζει, όπως ο ίδιος θα περίμενε. Το 61% σε δημοσκόπηση του Pew Research Center δεν εγκρίνει τους χειρισμούς του στη σύγκρουση. Για το 42% των ερωτηθέντων από το Πανεπιστήμιο Quinnipiac ο πόλεμος θα κάνει τον κόσμο λιγότερο ασφαλή. Το Κέντρο Ερευνών για τα Κοινά AP-NORC καταγράφει ένα 45% που νιώθει «υπερβολικά» ή «πολύ» ανήσυχο για το αν θα έχει την οικονομική δυνατότητα να βάλει βενζίνη τους επόμενους μήνες. Σε μέτρηση του Ipsos, που βγήκε την Τρίτη, 36% ενέκρινε το συνολικό του έργο στη δεύτερη θητεία του.
Χαστούκι
Η κακή δημοσκοπική αξιολόγηση του Τραμπ έχει προφανείς αιτίες. Υποσχέθηκε πως η χώρα του δεν θα εμπλακεί σε καμία σύρραξη στο εξωτερικό και στέλνει στρατιώτες στη Μέση Ανατολή. Δεσμεύτηκε ότι θα κάνει την οικονομία της μεγάλη ξανά και δεν έχει πάρει ούτε μια πρωτοβουλία που να μην εκτοξεύει τον πληθωρισμό. Οπότε, εύλογα, ελάχιστοι πιστεύουν τον Λευκό Οίκο όταν ισχυρίζεται πως οι τιμές στην αντλία θα ξαναπέσουν «εξαιτίας αυτού του προέδρου».
Ορισμένοι αναλυτές λένε πως τα νούμερά του δεν επηρεάζουν εκείνα των Ρεπουμπλικανών ακόμη. Ωστόσο, πολλά στελέχη εκτιμούν πια ότι οι εμμονές του είναι βάρος για το κόμμα. Φοβούνται πως οι επιπτώσεις του πολέμου στα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών θα είναι καταστροφικές.
Οι δημοσκόποι παρατηρούν στα φόκους γκρουπ ότι το κόστος ζωής είναι η νούμερο ένα αγωνία των πολιτών, ενώ πολιτικοί επιστήμονες θυμίζουν πως η εκλογική συμπεριφορά των ψηφοφόρων στις ΗΠΑ (κι η στάση τους απέναντι στους προέδρους) είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις τιμές των καυσίμων – οι τελευταίες τους απασχολούν «ίσως περισσότερο από κάθε άλλο καταναλωτικό έξοδο». Αν τελικά υποστεί ένα εκλογικό πλήγμα τον Νοέμβριο, λοιπόν, θα έχει πάρει ό,τι αξίζει σε κάθε λαϊκιστή: ένα χαστούκι το οποίο θα έχει δοθεί με οργή που ο λαϊκισμός του φούντωσε.
